Η ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Κατά Λουκά Ευαγγέλιο Β΄22 – 40
Νοελληνική Απόδοση
Όταν, σύμφωνα με το Μωσαϊκό νόμο, συμπληρώθηκαν και οι μέρες για τον καθαρισμό τους, έφεραν το παιδί στα Ιεροσόλυμα, για να το αφιερώσουν στο Θεό. Σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου, αν το πρώτο παιδί που φέρνει μια γυναίκα στον κόσμο είναι αγόρι, πρέπει να θεωρείται αφιερωμένο στον Κύριο. Επίσης θα πρόσφεραν θυσία ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια, όπως λέει ο νόμος του Κυρίου.
Στα Ιεροσόλυμα βρισκόταν ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Συμεών. Ήταν πιστός και ευλαβής, περίμενε τη σωτηρία του Ισραήλ και τον καθοδηγούσε το Πνεύμα το Άγιο. Του είχε φανερώσει, λοιπόν, το Άγιο Πνεύμα ότι δε θα πεθάνει προτού να δει το Μεσσία. Τότε το Άγιο Πνεύμα του υπέδειξε να πάει στο ναό. Μόλις οι γονείς έφεραν εκεί το παιδί, τον Ιησού, για να κάνουν γι’ αυτό τα έθιμα του νόμου, τον πήρε στην αγκαλιά του, δόξασε το Θεό και είπε: «Τώρα, Κύριε, μπορείς ν’ αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα μάτια μου είδαν το σωτήρα που ετοίμασες για όλους τους λαούς, φως που θα φωτίσει τα έθνη και θα δοξάσει το λαό σου τον Ισραήλ». Ο Ιωσήφ και η μητέρα του θαύμαζαν για όσα λέγονταν γι’ αυτό.
Ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαριάμ, τη μητέρα του Ιησού: «Αυτός θα γίνει αιτία να καταστραφούν ή να σωθούν πολλοί Ισραηλίτες. Θα είναι σημείο αντιλεγόμενο, για να φανερωθούν οι πραγματικές διαθέσεις πολλών. Όσο για σένα, ο πόνος για το παιδί σου θα διαπεράσει την καρδιά σου σαν δίκοπο μαχαίρι». Στα Ιεροσόλυμα ζούσε μια γυναίκα που προφήτευε και την έλεγαν Άννα· ήταν θυγατέρα του Φανουήλ από τη φυλή Ασήρ. Αυτή ήταν πολύ ηλικιωμένη. Έζησε εφτά χρόνια με τον άντρα της μετά το γάμο και τώρα χήρα, ηλικίας ογδόντα τεσσάρων χρονών, δεν έφευγε από το ναό, αλλά λάτρευε το Θεό νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές. Αυτή παρουσιάστηκε εκείνη την ώρα και δοξολογούσε το Θεό και μιλούσε για το παιδί σε όλους όσοι στην Ιερουσαλήμ περίμεναν τη λύτρωση. Όταν έκαναν όλα όσα πρόσταζε ο νόμος του Κυρίου, γύρισαν στη Γαλιλαία, στην πόλη τους τη Ναζαρέτ. Στο μεταξύ το παιδί μεγάλωνε και το πνεύμα του δυνάμωνε· ήταν γεμάτος σοφία, και η χάρη του Θεού ήταν μαζί του.
Σχολιασμός
Η γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου, είναι μια μεγάλη θεομητορική και συνάμα δεσποτική εορτή. Λέγοντας Υπαπαντή του Χριστού εννοούμε το γεγονός της εισόδου του Χριστού στον ιουδαϊκό Ναό της Ιερουσαλήμ και της ευλογίας του από τον άγιο Συμεών και την προφήτιδα Άννα. Η λέξη Υπαπαντή προέρχεται από το ρήμα υπαντάω που σημαίνει έρχομαι σε συνάντηση. Η είσοδος του Κυρίου μας στο ναό του Θεού έχει μεγάλη θεολογική σημασία για την εκκλησία μας, διότι λέγονται προφητικά λόγια από τον Συμεών και την Άννα, τα οποία φανερώνουν την θεία καταγωγή και την αποστολή του Κυρίου στον κόσμο. Γι’ αυτό οι ορθόδοξοι πιστοί πανηγυρίζουν λαμπρά αυτή την μέρα.
Σύμφωνα με το Μωσαϊκό Νόμο, η μητέρα του κάθε νεογέννητου πρέπει σαράντα μέρες μετά τη γέννηση του, να πηγαίνει στο ναό για να καθαριστεί από τις συνέπειες της γέννησης και όπως λέει ο Δαυίδ στον 50ο του Ψαλμό «Ιδού γαρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησέ με η μήτηρ μου»: «Ελέησέ με, διότι από γονείς αμαρτωλούς συνελήφθην και εν μέσω αμαρτιών με εκυοφόρησεν η μητέρα μου». Φυσικά η γέννηση των παιδιών είναι ευλογία, αλλά ο τρόπος με τον οποίο γεννιέται ο άνθρωπος είναι συνέπεια της πτώσης, δηλαδή η απώλεια της χάριτος του Θεού μετά το προπατορικό αμάρτημα.
Ο Μωσαϊκός Νόμος ορίζει ακόμα, ότι αν το πρωτότοκο παιδί που γεννιέται είναι αγόρι, τότε πρέπει να αφιερωθεί στο Θεό. Ο Χριστός είναι πρωτότοκος κατά 3 τρόπους: 1) γεννιέται από τον πατέρα προπάντων των αιώνων 2) λέγεται πρωτότοκος κατά την ανθρώπινη γέννηση 3) αλλά και πρωτότοκος εκ των νεκρών γιατί πρώτος ανασταίνεται. Αυτή η αφιέρωση των πρωτότοκων στον ναό, φανερώνει ότι τα παιδιά ανήκουν στον Θεό και γι’ αυτό το σκοπό οι πλούσιοι γονείς, φέρνουν αμνό και οι φτωχοί, ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια από τα οποία το ένα προορίζεται για θυσία και το δεύτερο για τις αμαρτίες. Ο Χριστός ως αναμάρτητος που είναι δεν χρειάζεται να οδηγηθεί στο ναό για να προσφέρει θυσία για τις αμαρτίες, δεν παραλείπει όμως τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου να τις τηρεί.
Φτάνοντας στο ναό ο Ιωσήφ και η Παναγία με τον μικρό Χριστό συναντούν τον προφήτη Συμεών ο οποίος είναι πάνω από 270 ετών και άνθρωπος δίκαιος και ευλαβής που περιμένει τη σωτηρία του Ισραήλ. Το Άγιο Πνεύμα του φανερώνει ότι δεν θα πεθάνει προτού να δει το Μεσσία. Εκεί στο ναό βρίσκεται και μια γυναίκα, η προφήτιδα Άννα, η οποία κατάγεται από τη φυλή Ασήρ και είναι θυγατέρα του Φανουήλ. Είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα 84 ετών, που έχει ζήσει εφτά χρόνια με τον άντρα της μετά το γάμο και τώρα είναι χήρα. Βρίσκεται συνέχεια στο ναό κάνοντας νηστείες και προσευχές μέρα και νύχτα.
Τη στιγμή που ο προφήτης Συμεών παίρνει το Χριστό στην αγκαλιά του, παρουσιάζεται και η προφήτιδα Άννα δοξολογώντας το Θεό για τη τιμή που της χάρισε να τον δει με τα ίδια της τα μάτια. Ο προφήτης Συμεών με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος αποκαλύπτει για πρώτη φορά δημόσια, ότι ο Μεσσίας ήρθε. Αγκαλιάζει τον Χριστό λέγοντας τη γνωστή σε όλους μας ωδή της Καινής Διαθήκης, «Νυν απολύεις τον δούλον Σου Δέσποτα…»: «Τώρα, Κύριε, μπορείς ν’ αφήσεις το δούλο σου να πεθάνει ειρηνικά, όπως του υποσχέθηκες, γιατί τα μάτια μου είδαν το σωτήρα που ετοίμασες για όλους τους λαούς, φώς που θα φωτίσει τα έθνη και θα δοξάσει το λαό σου τον Ισραήλ». Το σημείο αυτό έχει τεράστια θεολογική σημασία, διότι σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας μας, ο Συμεών απευθύνεται στο Θεό Παράκλητο, ο οποίος τον είχε διαβεβαιώσει για τον ερχομό του Σωτήρα. Ο προφήτης Συμεών τους ευλογεί και απευθύνεται στην Παναγία, προφητεύοντας την αιώνια διαμάχη για το πρόσωπο του Χριστού και για την ρομφαία που θα διαπεράσει την καρδιά της, βλέποντας τον Χριστό στο σταυρό.
Η μεγάλη γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου είναι μια καλή ευκαιρία για όλους μας να δοξάσουμε τον Υιό του Θεού, ο οποίος χάρη στην αγάπη του για όλους μας, γίνεται άνθρωπος, για να σώσει το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία και τον θάνατο.
Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα
για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου