ΙΒ΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ- ΠΟΙΟΣ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ;

 

Κατά Ματθαίο  ΙΘ΄ 16-26

Νοελληνική Απόδοση

Κάποιος πλησίασε τον Ιησού και του είπε: «Αγαθέ Διδάσκαλε, τι καλό να κάνω για ν’ αποκτήσω αιώνια ζωή;» Κι αυτός του είπε: «Γιατί με ονομάζεις αγαθό; Κανένας δεν είναι αγαθός, παρά μόνο ένας ο Θεός. Αν θέλεις πάντως να μπεις στη ζωή, τήρησε τις εντολές». Του λέει: «Ποιές;» Κι ο Ιησούς είπε: «Το μη σκοτώσεις, μη μοιχεύσεις, μην κλέψεις, μην ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου και αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Του λέει ο νεαρός: « Όλα αυτά τα τηρώ από πολύ μικρός∙ σε τι υστερώ ακόμα»; Του είπε ο Ιησούς: «Αν θέλεις να γίνεις τέλειος, πήγαινε πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό κοντά στο Θεό, κι έλα να με ακολουθήσεις». Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία.

Κι ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Σας βεβαιώνω πως δύσκολα θα μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Και σας το επαναλαμβάνω: Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από βελονότρυπα, παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού». Όταν το άκουσαν οι μαθητές του, ένιωσαν μεγάλη κατάπληξη κι έλεγαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Ο Ιησούς τους κοίταξε και είπε: « Αυτό είναι αδύνατο για τους ανθρώπους∙ για το Θεό όμως όλα είναι δυνατά».

Σχολιασμός

          Στο σημερινό ευαγγέλιο, o Ματθαίος μας μεταφέρει τον διάλογο του Χριστού με ένα πλούσιο νέο, ο οποίος ρωτά  τον Χριστό  τι πρέπει να κάνει, για να κερδίσει την αιώνια ζωή. Ο Κύριος τον παραπέμπει στις εντολές του Μωυσή, όπως το «μη σκοτώσεις», «μη μοιχεύσεις», «μην κλέψεις», «μην ψευδομαρτυρήσεις», «τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου» και «αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου».  Ο νέος λέει στον Χριστό, ότι αυτά τα τηρεί από την παιδική του ηλικία. Τότε ο Κύριος, του ζητά να πουλήσει όλη την περιουσία του και να τον ακολουθήσει. Ο νεαρός φεύγει, γιατί αυτό που του ζητά δεν μπορεί να το κάνει πράξη.  Τότε ο Χριστός απευθύνεται στους μαθητές του λέγοντας, ότι δύσκολα θα κερδίσει κάποιος πλούσιος τη βασιλεία των ουρανών, εφόσον πιο εύκολα περνά καμήλα (σχοινί) από την βελονότρυπα.  Οι μαθητές έκπληκτοι τον ρωτούν ποιος μπορεί να σωθεί και ο Χριστός τους εξηγεί, ότι μπορεί κάποια πράγματα να είναι αδύνατα για τους ανθρώπους,  αλλά δυνατά για τον Θεό. 

Ο Χριστός στην ερώτηση του νέου τι να κάνει για να κερδίσει τη βασιλεία των ουρανών απαντά με κάποιες από τις Δέκα Εντολές που δόθηκαν από το Θεό στο Μωϋσή, στο Όρος Σινά. Πρόκειται για το γραπτό νόμο του Θεού, ο οποίος ρυθμίζει τη θρησκευτική, την κοινωνική, την οικογενειακή και την ηθική ζωή των ανθρώπων, ώστε να αποφεύγεται η αμαρτία. Οι Δέκα Εντολές, είναι χαραγμένες πάνω σε δύο λίθινες πλάκες, από το Θεό στο όρος Σινά. Οι εντολές, μας δείχνουν τα όρια μέσα στα οποία μπορούν να αναπτυχθούν οι ορθές σχέσεις με το Θεό και τους συνανθρώπους μας. Οι τέσσερις πρώτες εντολές αφορούν τα καθήκοντα μας απέναντι στο Θεό, ενώ οι υπόλοιπες έξι αφορούν τη συμπεριφορά μας προς τους συνανθρώπους μας.

Ο Χριστός όμως δεν μένει μόνο στο Νόμο, αλλά ζητά από το νέο να θυσιάσει και τον πλούτο του. Γνωρίζοντας ο Κύριος, ότι ο νέος είναι πολύ προσεχτικός στη ζωή του τηρώντας τις εντολές, τον καθοδηγεί στο δρόμο της τέλειας αγάπης,  ελευθερώνοντας τον από την προσκόλληση που έχει στον πλούτο.  Η εντολή που ο νέος σίγουρα δεν τηρεί, είναι η αγάπη προς τον πλησίον. Αγαπά τον πλησίον του, μέχρι το σημείο που η αγάπη αυτή δεν του ζητά θυσίες. Δεν είναι απαραίτητο, όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν περιουσία  να πρέπει να την πουλήσουν, για να είναι κοντά στον Χριστό. Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό πάθος που τον δένει στη γη. Ο Κύριος ζητά  από τον συγκεκριμένο πλούσιο να πουλήσει την περιουσία του, γιατί θέλει να τον βοηθήσει να απεξαρτηθεί από τη φιλαργυρία. 

Το λάθος του νέου, όπως και πολλών σημερινών χριστιανών είναι η μη αποδοχή ολόκληρου του νόμου  του Θεού, παρά μόνο μερικών κομματιών του.  Όλοι μας κρατάμε τις εντολές που μας συμφέρουν και αρνούμαστε όσες μας φαίνονται δύσκολες να πραγματοποιηθούν. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Διότι, ζούμε στην επιφάνεια μίας θρησκευτικής ζωής, όπως ο νέος του ευαγγελίου. Πολλές φορές ακούμε ανθρώπους να λένε: «Εγώ είμαι καλός άν­θρωπος. Τι κι αν δεν εκκλησιά­ζομαι; Πιστεύω με τον δικό μου τρόπο και κάνω έργα αγάπης. Δεν θέλω κακό ανθρώπου. Μακάρι να ήταν όλοι σαν εμένα». Αυτοεπαινούνται και έχουν και την εντύ­πωση πως ο Παράδεισος τους περιμένει ορθάνοιχτος. Άλλοι πάλι επαινούνται από τους αν­θρώπους ως υπέροχα παραδείγματα λέγοντας: « Αυτός είναι καλός άνθρωπος που κάνει καλά έργα, χωρίς να πηγαί­νει στην Εκκλησία και να έχει σχέση με παπάδες». Άλλοι πάλι νομίζουν τους εαυτούς τους καλούς χριστιανούς με το να πάνε  Χριστούγεννα, Πάσχα και της Παναγίας στην Εκκλη­σία κι άλλοι με το να πάνε σε κανένα ξωκλήσι και να ανάψουν ένα κεράκι, γιατί  δεν θέλουν να πηγαίνουν με κόσμο στην Εκκλησία.

Η αλήθεια όμως είναι ότι «καλός άνθρωπος» μπορεί εύκολα να ονομαστεί εκείνος που κάνει μερικά πράγματα που αρέσουν στην κοινωνία κι ας μην αρέσουν στο Θεό. Καλός χριστιανός όμως δεν μπορεί να ονομάζεται ο οποιοσδήποτε, εφόσον τα χριστιανικά κριτήρια δεν είναι αν­θρώπινα, αλλά θεία.  Ο καλός χριστιανός δεν πιστεύει πο­τέ πως είναι καλός, γι΄ αυτό και δεν επαι­νεί ποτέ τον εαυτό του, καλλιεργώντας σε βάθος την ταπείνωση, ελπίζοντας  μό­νο στο έλεος του Θεού. Ο καλός χριστιανός προσεύχεται, εκκλησιάζεται συχνά, αισθάνεται ότι είναι ζωντανό μέλος του Σώματος του Χριστού, εξομο­λογείται και κοινωνεί τακτι­κά και μελε­τά  την Αγία Γραφή και προσπαθεί να εφαρμόσει το θέλημα του Θεού.

Ο σωστός χριστιανός δεν ζει με τα “πρέπει”, ζει με ελευθερία και αγάπη.  Είναι σημαντικό να κάνουμε αυτό που θέλει ο Θεός χωρίς πίεση διότι η πίεση μας οδηγεί να γίνουμε τυπικοί χριστιανοί. Χρειάζεται να καταλάβουμε, ότι ο χριστιανισμός δεν είναι ιατρική συνταγή που την ακολουθούμε κατά γράμμα. Ο χριστιανός χρειάζεται να ζει ελεύθερα, με αυτοσυνειδησία και με θέληση. Κάνω αυτά που μου έχει ζητήσει ο Θεός όχι από πίεση, αλλά γιατί μου τα είπε Αυτός που αγαπώ και επειδή τον αγαπώ τα κάνω, γιατί θέλω. Ελεύθερος δεν είναι αυτός που κάνει ό,τι θέλει, αλλά αυτός που ενώ μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, κάνει αυτό που θέλει ο Θεός, όχι όμως με “πρέπει” και πίεση, αλλά με αγάπη. Ας φροντίσουμε όλοι μας όσο είναι δυνατό, να γίνουμε όχι «κα­λοί άνθρωποι», αλλά καλοί χριστιανοί.

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»