Α΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ - Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

Κατά Λουκά Ευαγγέλιο Ε΄1-11

Νοελληνική Απόδοση

Εκείνο τον καιρό, καθώς ο Ιησούς στεκόταν στην όχθη της λίμνης Γεννησαρέτ, είδε δύο ψαροκάικα στην άκρη της λίμνης. Οι ψαράδες είχαν κατέβει απ’ αυτά και έπλεναν τα δίχτυα. Εκείνος ανέβηκε σ’ ένα από τα ψαροκάικα, σ’ αυτό που ήταν του Σίμωνα, και τον παρακάλεσε να τραβηχτεί λίγο από την ξηρά. Κάθισε στο ψαροκάικο και απ’ αυτό δίδασκε τα πλήθη.

Όταν τελείωσε την ομιλία του, είπε στο Σίμωνα: «Πήγαινε στα βαθιά και ρίξτε τα δίχτυα σας για ψάρεμα». Ο Σίμων του αποκρίθηκε: «Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα παιδευόμασταν και δεν πιάσαμε τίποτε· επειδή όμως το λες εσύ, θα ρίξω το δίχτυ». Το έριξαν κι έπιασαν πάρα πολλά ψάρια, τόσα που το δίχτυ τους άρχισε να σκίζεται. Με νεύματα ειδοποίησαν τους συνεταίρους τους, που ήταν στο άλλο πλοίο να έρθουν να τους βοηθήσουν. Εκείνοι ήρθαν και γέμισαν και τα δύο ψαροκάικα σε σημείο που να κινδυνεύουν να βυθιστούν.

 Όταν ο Σίμων Πέτρος είδε τι έγινε, έπεσε στα γόνατα του Ιησού και του είπε: «Βγες από το καΐκι μου, Κύριε, γιατί είμαι άνθρωπος αμαρτωλός». Αυτά τα είπε γιατί είχε κυριευτεί από δέος, αυτός και όλοι όσοι ήταν μαζί του, για τα πολλά ψάρια που είχαν πιάσει. Το ίδιο συνέβη και με τα παιδιά του Ζεβεδαίου, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, που ήταν συνεργάτες του Σίμωνα. Ο Ιησούς τότε είπε στο Σίμωνα: «Μη φοβάσαι, από τώρα θα ψαρεύεις ανθρώπους». Ύστερα, αφού τράβηξαν τα ψαροκάικα στη στεριά, άφησαν τα πάντα και τον ακολούθησαν.

Σχολιασμός

            Την επόμενη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και μέχρι τα Χριστούγεννα, η εκκλησία ορίζει να διαβάζεται το ευαγγέλιο του Λουκά. Το σημερινό ευαγγέλιο, αναφέρεται στην κλήση των πρώτων τεσσάρων μαθητών του Κυρίου, του Πέτρου, του Ανδρέα , του Ιάκωβου και του Ιωάννη. Ο Χριστός περνάει την ακρογιαλιά της Γαλιλαίας και ο κόσμος, τον ακολουθεί για να ακούσει την διδασκαλία του, στη λίμνη της Γενησαρέτ.

Ο Κύριος, ανεβαίνει στη ψαρόβαρκα του Σίμωνα Πέτρου γιατί από εκεί, μπορεί να βλέπει όλο το τον κόσμο. Όταν τελειώνει τη διδασκαλία του, λέει στον Πέτρο: «Φέρε πάλι το καΐκι στα βαθιά νερά της λίμνης και ρίξτε τα δίχτυα σας». Ο Πέτρος όμως με έκπληξη του απαντά: «Δάσκαλε, όλη τη νύχτα κουραστήκαμε ρίχνοντας τα δίχτυα, αλλά δεν πιάσαμε τίποτα. Αφού όμως το λες εσύ, θα ρίξω το δίχτυ». Ένα θαύμα γίνεται και το δίχτυ τους γεμίζει τόσα πολλά ψάρια, που αρχίζει να σκίζεται. Ο Ανδρέας και Πέτρος, φωνάζουν αμέσως τους συνεταίρους τους, Ιωάννη και Ιάκωβο, που βρίσκονται στο άλλο καΐκι, να βοηθήσουν και  να ανεβάσουν το δίχτυ επάνω, αλλά τα ψάρια είναι τόσο πολλά, που τα δυο καΐκια κινδυνεύουν να βυθισθούν.

Όταν ο  Πέτρος συνειδητοποιεί το θαύμα,  πέφτει στα γόνατα του Χριστού και λέει: «Βγες από το καΐκι μου και φύγε από μένα Κύριε, διότι είμαι άνθρωπος αμαρτωλός και δεν είμαι άξιος να είσαι μαζί μου». Ο Κύριος όμως τον καθησυχάζει λέγοντας: «Μη φοβάσαι. Από δω και στο εξής θα ψαρεύεις ανθρώπους, τους οποίους με το κήρυγμα σου θα οδηγείς στη σωτηρία». Κατόπιν όλοι οι ψαράδες μαζί, αφήνουν τα καΐκια τους στη στεριά, και  ακολουθούν τον Χριστό για πάντα.

Τι νόημα όμως έχει αυτό το θαύμα; Γιατί ο Κύριος ζητά από τους μαθητές, να ρίξουν τα δίχτυα τους σε στιγμή που δεν υπάρχει ελπίδα να πιάσουν ψάρια; Ο Χριστός μέσα από αυτό το θαύμα δείχνει στους ψαράδες της Γαλιλαίας,  πως θα προσελκύουν αργότερα άλλους ανθρώπους μέσα από το κήρυγμα τους, ρίχνοντας τα πνευματικά τους δίχτυα. Αυτό το θαύμα, οι απόστολοι θυμούνται αργότερα, όταν συναντούν δυσκολίες και απογοητεύσεις  σε θέματα που δεν κατανοεί η περιορισμένη τους λογική. Αυτό το θαύμα τους κάνει να αισθανθούν, ότι δεν μπορούν να πετύχουν τίποτα βασισμένο στη δική τους δύναμη, χωρίς τον Χριστό.  Γιατί όμως ο Πέτρος αντί να χαρεί για το θαύμα, παρακαλά τον Κύριο να φύγει από το καΐκι του;  Ο Πέτρος καταλαβαίνει ότι δεν έχει μπροστά του έναν απλό άνθρωπο, και αισθάνεται τον εαυτό του ανάξιο της παρουσίας του.

Το κάλεσμα του Κυρίου δεν απευθύνεται μόνο στους αποστόλους, αλλά σε όλους τους ανθρώπους της κάθε εποχής. Το κάλεσμα είναι διαχρονικό και εξαρτάται από το κάθε άνθρωπο, εάν θα γίνει αποδέκτης του. Με ποιό τρόπο όμως έρχεται το κάλεσμα από το Θεό εφόσον  την σημερινή εποχή δεν έχουμε τον Χριστό κοντά μας;  Ο Χριστός είναι κοντά μας δια μέσου της εκκλησίας, αφήνοντας μας το ευαγγέλιο και τα μυστήρια της εκκλησίας μας, να μας καθοδηγούν. Ο Πέτρος δεν απογοητεύτηκε, με την πρώτη δυσκολία γιατί είχε μαζί του τον Χριστό.

Το θαύμα αυτό επαναλαμβάνεται  και σήμερα. Όλοι μας δοκιμαζόμαστε από θλίψεις, δοκιμασίες και αποτυχίες  στη ζωή. Οι άπιστοι άνθρωποι, ζουν στηριζόμενοι στον εαυτό τους και στις δυνάμεις τους και όταν συναντούν εμπόδια πέφτουν, συντρίβονται και τους καταλαμβάνει μελαγχολία και απογοήτευση. Οι πιστοί άνθρωποι, ενώ αντιμετωπίζουν εμπόδια δεν απογοητεύονται, εφόσον έχουν μέσα τους τον Θεό. Η παρουσία του Θεού  είναι αυτή που τους δίνει δύναμη και χαρά και δεν απογοητεύονται.

  Οι περισσότεροι άνθρωποι απελπίζονται  διότι τα πράγματα στην ζωή τους δεν πηγαίνουν όπως τα θέλουν. Ο φόβος του θανάτου, η αποτυχία στις σχέσεις, η μοναξιά, τα οικονομικά προβλήματα και τα θέματα υγείας, οδηγούν στην κατάθλιψη και στην αντίληψη, ότι η ζωή δεν έχει αξία εφόσον τα όνειρα μας δεν πραγματοποιούνται. Όλοι μας αναζητούμε παρηγοριά στα φάρμακα, στα ταξίδια, στις αγορές, στην ηδονή. Πίσω όμως από την απελπισία κρύβεται η αδυναμία μας να αγαπήσουμε, να μοιραστούμε ακόμη και την αποτυχία μας στον Θεό, ο οποίος επιτρέπει τις δοκιμασίες, για να ξαναδούμε την ζωή μέσα από την προοπτική της αποκατάστασης του νοήματος της ύπαρξής μας.

Σε μία εποχή στην οποία υπάρχει θυμός, ένταση, φόβος και μια τάση  ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται τον Χριστό και την εκκλησία, η πίστη γίνεται αληθινή παρηγοριά. Ο Χριστός βρίσκει πάντα τον τρόπο να καλεί τον καθένα μας κοντά του. Δυστυχώς όμως, πολλές φορές νομίζουμε, ότι εμείς τα γνωρίζουμε όλα πολύ καλύτερα από τους άλλους. Πιστεύουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη στην ζωή μας τα λόγια του Χριστού. Ας ευχηθούμε όλοι μας, να μπορέσουμε να δεχθούμε με εμπιστοσύνη το κάλεσμα του Θεού, ώστε και εμείς σαν τους μαθητές του να ακολουθήσουμε με χαρά τον Χριστό.

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»