H΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΤΘΑΙΟΥ - Ο ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ 5 ΑΡΤΩΝ

 

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο ΙΔ΄14-22

Νοελληνική Απόδοση

Εκείνο τον καιρό, είδε ο Ιησούς πολύν κόσμο και τους σπλαχνίστηκε, και γιάτρεψε τους αρρώστους των. Όταν έπεσε το δειλινό, τον πλησίασαν οι μαθητές του και του είπαν: «Ο τόπος είναι ερημικός, και η ώρα είναι περασμένη. Διώξε τον κόσμο να πάνε στα χωριά για ν’ αγοράσουν φαγητά να φάνε». Ο Ιησούς τους είπε: «Δεν υπάρχει λόγος να φύγουν, δώστε τους εσείς να φάνε». Κι αυτοί του λένε: «Δεν έχουμε εδώ παρά πέντε ψωμιά και δύο ψάρια». Κι αυτός είπε: «Φέρτε μού τα εδώ». Κι αφού πρόσταξε τον κόσμο να καθίσει για φαγητό πάνω στο χορτάρι, πήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό, τα ευλόγησε, έκοψε τα ψωμιά σε κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητές κι οι μαθητές στο πλήθος. Έφαγαν όλοι και χόρτασαν. Και μάζεψαν τα περισσεύματα από τα κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. Αυτοί αφού έφαγαν ήταν περίπου πέντε χιλιάδες άντρες, χωρίς τις γυναίκες και τα παιδιά. Αμέσως ύστερα ο Ιησούς υποχρέωσε τους μαθητές να μπουν στο καΐκι και να πάνε να τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ωσότου αυτός διαλύσει τα πλήθη.

Σχολιασμός

            Το σημερινό ευαγγέλιο μας περιγράφει το θαύμα του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων και των δύο ψαριών, από τα οποία τρώνε πέντε χιλιάδες άνθρωποι και χορταίνουν.  Ο ευαγγελιστής Ματθαίος, διηγείται τη στιγμή που ο Χριστός φεύγει σε μια ερημιά έξω από την πόλη Βηθσαϊδά, που βρίσκεται κοντά στην Λίμνη της Τιβεριάδας. Πολλοί  τον βλέπουν και τρέχουν με τα πόδια από την γύρω περιοχή για να τον βρουν. Ο Χριστός βλέποντας το πλήθος, τους λυπάται και θεραπεύει τους αρρώστους  σωματικά και όλους τους άλλους ψυχικά.

Οι ώρες περνούν, αρχίζει και νυχτώνει, αλλά δεν φεύγει κανείς. Οι μαθητές δεν έχουν προβλέψει, ότι η διδασκαλία του Χριστού θα διαρκέσει αρκετή ώρα και δεν έχουν φροντίσει για το δείπνο. Πλησιάζουν τον Κύριο και του υπενθυμίζουν, ότι πρέπει να διακόψει την διδασκαλία του, για να πάει ο κόσμος να αγοράσει τρόφιμα, διότι εκείνοι δεν διαθέτουν επαρκή ποσότητα  παρά μόνο πέντε ψωμιά και δύο ψάρια, τα οποία δεν φτάνουν για όλους, δεδομένου ότι οι συγκεντρωμένοι είναι πέντε χιλιάδες άνδρες εκτός των γυναικών  και των παιδιών.

 Οι μαθητές προτρέπουν τον Χριστό  να διώξει τον κόσμο, να πάει να αγοράσει τρόφιμα. Εκείνος τους απαντά: «Δώστε τους εσείς να φάνε». Υπακούοντας, φέρνουν μπροστά του τα πέντε ψωμιά και τα δυο ψάρια που έχουν εκεί. Ο Ιησούς, στρέφοντας το βλέμμα στον ουρανό,  ευλογεί,  κόβει τα ψωμιά και δίνει στους μαθητές του να τα μοιράσουν στον κόσμο. Το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ψαριών πραγματοποιείται. Τρώνε όλοι, χορταίνουν και με ότι περισσεύει γεμίζουν δώδεκα κοφίνια.  Στη συνέχεια ο Χριστός  στέλνει τους μαθητές με πλοιάριο στην απέναντι ακρογιαλιά, μάλλον για να ξεκουραστούν, ώσπου να διαλυθούν τα πλήθη.

Ο Ιησούς Χριστός με το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων, μας δείχνει πως δεν ενδιαφέρεται μόνο για την ψυχή του ανθρώπου αλλά και για το σώμα του και για τις υλικές  του ανάγκες. Ο Χριστός δεν περιφρονεί τα υλικά αγαθά , αλλά τα ιεραρχεί. Πρώτα διδάσκει ο Κύριος τον όχλο και μετά του δίνει ψωμί να φάει. Το θαύμα των πέντε άρτων, είναι  και σύμβολο της Θείας Ευχαριστίας, εφόσον οι άρτοι συμβολίζουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.   Το θαύμα αυτό είναι μια εικόνα της Θείας Λειτουργίας,  εφόσον ο ιερέας ευλογεί το ψωμί και το κρασί που μεταβάλλονται σε σώμα και αίμα Χριστού και κοινωνούν οι πιστοί. Όπως πλήθος ανθρώπων τρώει στην έρημο, έτσι και  πλήθος χριστιανών τρέφεται με την Θεία Κοινωνία.   Όπως στο θαύμα του ευαγγελίου, περισσεύουν δώδεκα κοφίνια με ψάρια και ψωμιά έτσι και τα περισσεύματα της Θείας Κοινωνίας καταλύονται από τον ιερέα.

 Μερικοί άνθρωποι θεωρούν, ότι  τα καλά τους έργα αντικαθιστούν την Θεία Κοινωνία. Νομίζουν, ότι επειδή νηστεύουν και εξομολογούνται  είναι άξιοι να κοινωνήσουν. Η Θεία Κοινωνία δεν εξαγοράζεται, αλλά παρέχεται σε αυτούς που αναγνωρίζουν την αμαρτωλότητα τους και δέχονται τον Χριστό ως σωτήρα. Γι αυτό και η Θεία Κοινωνία ονομάζεται αλλιώς: «Τίμια Δώρα». Η Θεία Ευχαριστία είναι δωρεά για όλους μας, εφόσον είναι ο ουράνιος άρτος των ανθρώπων. Όταν ο Χριστός πραγματοποιεί το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ψαριών, λέει στους μαθητές τους να τα μοιράσουν στον κόσμο, για να θυμούνται μόνιμα και συνεχώς το θαύμα. Μαθητές είναι  οι κληρικοί που μας κοινωνούν και διάδοχοι τω αποστόλων.  Οι ιερείς μας καλούν, στο δείπνο του Χριστού που πραγματοποιείται στη Θεία Λειτουργία, γιατί η ψυχή πεθαίνει μακριά από τον Θεό χωρίς τη Θεία Κοινωνία, όπως πεθαίνει ο άνθρωπος χωρίς φαγητό.

  Ο ύμνος που ακούμε στην αρτοκλασία είναι από τον 33ο Ψαλμό και υπενθυμίζει το θαύμα που έκανε ο Χριστός με τους πέντε άρτους: «Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον, ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού» λέει το τροπάριο, εννοώντας  ότι πλούσιοι πτώχευσαν και πείνασαν αλλά όμως όσοι ζητάνε την βοήθεια του Θεό δεν θα τους ελαττωθεί κανένα αγαθό. Ο ύμνος δεν μας διδάσκει ότι ο Θεός θα μας βοηθήσει να έχουμε κάθε υλικό, ούτε λέει ότι αν πιστεύουμε θα πλουτίσουμε, ούτε εννοεί ότι κάποιοι πλούσιοι χρεοκόπησαν, όμως άλλοι θα κρατήσουν τα λεφτά τους διότι πιστεύουν στον Θεό. Μας διδάσκει, να αγωνιζόμαστε για να είμαστε κοντά στον Θεό και να μην τον βλέπουμε σαν μέσο ικανοποίησης των υλικών μας επιθυμιών. Στο σημερινό ευαγγέλιο, οι μαθητές, άντρες, γυναίκες και παιδιά ακούν την διδασκαλία του Χριστού και έπειτα τρώνε όλοι μαζί. Αυτό είναι και η Θεία Λειτουργία. Ας μας φωτίσει ο Θεός  να νιώθουμε σαν να τον έχουμε ανάμεσα μας και να επιδιώκουμε την Θεία Κοινωνία κάθε Κυριακή!

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»