ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ - ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΘΝΗ

Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο Δ΄12 – 17

Νοελληνική Απόδοση

Στο μεταξύ, άκουσε ο Iησούς πως συνέλαβαν τον Iωάννη κι αναχώρησε στη Γαλιλαία. Άφησε όμως τη Nαζαρέτ και ήρθε και εγκαταστάθηκε στην παράκτια Kαπερναούμ, στην περιοχή του Zαβουλών και του Nεφθαλείμ, έτσι που να βρει την εκπλήρωσή της η προφητεία του προφήτη Hσαΐα, που λέει:  «Στην πατρίδα του Zαβουλών και στην πατρίδα του Nεφθαλείμ, πάνω στον παράκτιο δρόμο, πέρα από τον Iορδάνη, στη Γαλιλαία που κατοικείται από εθνικούς, ο λαός που παρέμενε στο σκοτάδι είδε φως λαμπρό, και για κείνους που παρέμεναν σε τόπο και σκιά θανάτου, φως ανέτειλε γι’ αυτούς». Aπό τότε άρχισε ο Iησούς να κηρύττει και να λέει: ‘’Mετανοείτε, γιατί έχει φτάσει η βασιλεία των ουρανών’’

 Σχολιασμός

Αφού γιορτάσαμε τρεις μεγάλες δεσποτικές γιορτές: Τα Χριστούγεννα, την Περιτομή του Χριστού και τα Θεοφάνεια, η Κυριακή που ακολουθεί ονομάζεται Κυριακή μετά τα Φώτα.  Με εντολή του Θεού, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος πηγαίνει στον Ιορδάνη  ποταμό όπου κηρύττει και βαπτίζει. Εκεί παρουσιάζεται κάποια μέρα ο Χριστός  και του ζητά να τον βαπτίσει. Ο Ιωάννης, γνωρίζοντας από το Άγιο Πνεύμα, ποιος είναι εκείνος που του ζητά να βαπτισθεί, στην αρχή αρνείται να τον βαπτίσει ισχυριζόμενος, ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Χριστός όμως του εξηγεί ότι αυτό είναι  θέλημα Θεού και τον πείθει να τον βαπτίσει. Το Άγιο Πνεύμα, με την μορφή ενός περιστεριού, κατεβαίνει και κάθεται πάνω στον βαπτιζόμενο Χριστό, ενώ συγχρόνως ακούγεται από τον ουρανό, η φωνή του Θεού η οποία λέει: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» δηλαδή αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου.

 

Ο Κύριος με την βάπτιση του μας παραδίδει το Μυστήριο του Βαπτίσματος. Ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών. Τα Θεοφάνεια ονομάζονται έτσι, επειδή εμφανίζεται η Αγία Τριάδα στη βάπτιση του Χριστού και  γίνεται αντιληπτή από όλους. Μετά την βάπτιση του, ο Χριστός πηγαίνει στην έρημο για 40 μέρες αντιμετωπίζοντας νικηφόρα τρεις μεγάλες δοκιμασίες, τους πειρασμούς του διαβόλου. Ο Κύριος αρχίζει πλέον και ουσιαστικά τη δημόσια δράση και διδασκαλία του, κηρύσσοντας μετάνοια όπως ο Πρόδρομος.

            Ο Χριστός, όταν πληροφορείται τη σύλληψη και φυλάκιση του Ιωάννου, αναχωρεί από την Ναζαρέτ και πηγαίνει στη Γαλιλαία. Μετά τη σύλληψη του Προδρόμου, ήταν πολύ πιθανό οι μαθητές του να κινηθούν επαναστατικά ενάντια στον βασιλιά Ηρώδη Αντύπα και ο Χριστός φεύγει, για να μην θεωρηθεί υποκινητής μιας τέτοιας επανάστασης. Ο Χρυσόστομος μας αναφέρει: «ο Χριστός αναχωρεί υποδεικνύοντας σε μας να μην είμαστε προκλητικοί στους πειρασμούς και στις επιθέσεις εναντίον μας, αλλά να τους παραμερίζουμε και να επιζητούμε την ειρήνευση των πραγμάτων».  Ο Κύριος πηγαίνει στην Καπερναούμ, εκπληρώνοντας την προ οκτακοσίων χρόνων προφητεία του Ησαΐα, η οποία λέει ότι ο Μεσσίας θα κατοικήσει στη χώρα της φυλής Ζαβουλών και Νεφθαλείμ που έχει κτιστεί κοντά στη θάλασσα Γεννησαρέτ, ανατολικά του ποταμού Ιορδάνη Η επιλογή της παράλιας περιοχής της Καπερναούμ δεν είναι τυχαία,  εφόσον εκεί θα βρει τους μαθητές του που είναι ψαράδες στο επάγγελμα και θα αναδειχθούν στη συνέχεια οι απόστολοι και διδάσκαλοι της οικουμένης.

 

 Έτσι εκπληρώνεται η προφητεία του  Ησαΐα, σύμφωνα με την οποία, ο λαός της περιοχής, που μέχρι τότε βιώνει το σκοτάδι της ειδωλολατρίας, βλέπει το φως της αλήθειας στο πρόσωπο του Χριστού. Ο Θεός από όλα τα έθνη διαλέγει τον Ιουδαϊκό λαό, στον οποίο παραδίδει το νόμο του. Σε αυτόν δείχνει μεγάλη στοργή, κάνει θαύματα, δίνει ιερές υποσχέσεις και από αυτόν προέρχεται κατά σάρκα. Όμως ο λαός αυτός, απορρίπτει με αποστροφή άλλα έθνη και τα θεωρεί αμαρτωλά. Ενώ, οι προφήτες φωνάζουν για την παγκοσμιότητα του Θεού και απειλούν με καταστροφή το Ισραήλ για τις παραβάσεις του θείου νόμου, κανείς δεν δείχνει να καταλαβαίνει.  Ο Χριστός αφήνει την Ναζαρέτ, γιατί οι  Ιουδαίοι δεν δέχονται την διδασκαλία του και επιπροσθέτως οργίζονται εναντίον του, επειδή λέει ότι η σωτηρία είναι και για άλλα έθνη.

 

Οι περιοχές Ζαβουλών και Νεφθαλείμ, η «Γαλιλαία των Εθνών», που κατοικούνται από ειδωλολάτρες και βρίσκονται σε πνευματικό σκοτάδι, ακούν το μήνυμα της σωτηρίας και  πιστεύουν στον  Χριστό.  Η βασιλεία του Θεού δεν αφορά μόνο το έθνος των Ιουδαίων, όπως οι ίδιοι πιστεύουν μέχρι και σήμερα, αλλά όλους τους ανθρώπους.  Το κήρυγμα του  Χριστού απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος και κοινωνικής καταγωγής. Γιατί όμως είναι βυθισμένος ο λαός αυτός στο σκοτάδι; Ο  Χρυσόστομος αναφέρει: «Τέτοια ήταν δηλαδή η κατάπτωση των ανθρώπων πριν από την έλευση του Χριστού, ώστε δεν βάδιζαν καν μέσα στο σκοτάδι, αλλά κάθονταν μέσα σε αυτό».  Το σκοτάδι βέβαια στο οποίο γίνεται αναφορά, δεν είναι το αισθητό, αλλά το σκοτάδι της άγνοιας του πραγματικού Θεού, της ασέβειας, της ειδωλολατρίας, της αμαρτίας, καταστάσεις μέσα στις οποίες ζουν οι άνθρωποι, πριν από την έλευση του Χριστού.  Ο ερχομός του Χριστού στον κόσμο, σηματοδοτεί τη λήξη του νοητού αυτού σκότους, «φως ανατέλλει γι’ αυτούς», όπως λέει το σημερινό ευαγγέλιο.

 

.  Η Αγία Γραφή αναφέρει σε πολλά χωρία της, ότι ο Χριστός είναι Φως, Φως του κόσμου, Φως αληθινό, Φως εις αποκάλυψη εθνών. Ακόμα και στην υμνολογία και τη λατρεία της εκκλησίας, συχνά το φως αναφέρεται ως προϋπόθεση ή ως αποτέλεσμα της εν Χριστώ ζωής. «Είδομεν το φως το αληθινόν...» ψάλλουμε μετά τη Θεία Κοινωνία στη λειτουργία. Όλοι μας βρισκόμαστε σε πνευματικό σκοτάδι,  όπως οι Ιουδαίοι, και μόνο  το φως του Θεού μπορεί να μας βγάλει από αυτό. Η βασιλεία του Θεού δεν είναι πια ένα μακρινό όραμα, αλλά μια πραγματικότητα και βιώνεται μέσα στη Θεία Ευχαριστία και την εκκλησία. Ας παρακαλούμε, τον Θεό να φωτίζει το σκοτισμένο μυαλό και το σκοτάδι της ψυχής μας, να καθοδηγεί τα βήματα μας σε αυτή τη ζωή και να αγιάζει τις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μας, ώστε να αξιωθούμε να μετέχουμε στην αιώνια βασιλεία του.  

 

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»