ΙΔ΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ-ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ - Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Κατά Λουκά Ευαγγέλιο ΙΗ΄35 – 43

Νοελληνική Απόδοση

Εκείνο τον καιρό, καθώς ο Ιησούς πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου και ζητιάνευε. Όταν άκουσε το πλήθος που περνούσε, ρώτησε να μάθει τι συμβαίνει. Του είπαν ότι περνάει ο Ιησούς ο Ναζωραίος. Τότε εκείνος άρχισε να φωνάζει δυνατά: «Ιησού Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!» Αυτοί που προπορεύονταν τον μάλωναν να σωπάσει, εκείνος όμως φώναζε ακόμη πιο δυνατά: «Υιέ του Δαβίδ, σπλαχνίσου με!»

 Τότε ο Ιησούς στάθηκε κι έδωσε εντολή να τον φέρουν κοντά του. Αυτός πλησίασε, κι εκείνος τον ρώτησε: Τι θέλεις να σου κάνω;» «Κύριε, θέλω ν’ αποκτήσω το φως μου». Και ο Ιησούς του είπε: «Ν’ αποκτήσεις το φως σου! Η πίστη σου σε έσωσε». Αμέσως ο τυφλός βρήκε το φως του κι ακολουθούσε τον Ιησού δοξάζοντας το Θεό. Κι όλος ο κόσμος, όταν τον είδε, δοξολογούσε το Θεό.

Σχολιασμός

Ο Χριστός,  πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, φτάνει στην Ιεριχώ. Στην είσοδο της πόλης, ένας τυφλός βρίσκεται στο δρόμο και ζητιανεύει στους περαστικούς για να επιβιώσει, αφού λόγω του προβλήματος του, αδυνατεί να δουλέψει. Όταν ακούει  θόρυβο και οχλαγωγία, ρωτά να μάθει τι συμβαίνει και τον πληροφορούν ότι από εκεί περνά ο Ιησούς που κατάγεται από την Ναζαρέτ.  Αν και τυφλός, έχει πνευματική όραση και με πίστη και εμπιστοσύνη στον Χριστό αρχίζει να του φωνάζει:  «Ιησού Υιέ του Δαβίδ, ελέησον με». Με την έκφραση «Υιέ Δαβίδ», ο τυφλός λέει τον Ιησού «Μεσσία», γιατί από τον Δαβίδ θα καταγόταν ο Μεσσίας. Δηλαδή, ο τυφλός αυτός απευθύνει στον Ιησού αυτή την προσευχή: «Ιησού Χριστέ ελέησον με».

 

Όσοι ακολουθούν τον Χριστό, προσπαθούν να κάνουν τον τυφλό να σταματήσει να φωνάζει, αλλά ο τυφλός συνεχίζει: «Υιέ Δαυίδ ελέησον με». Ο Κύριος τον ακούει και σταματά την πορεία του  και δίνει εντολή να τον φέρουν κοντά του. Η πράξη αυτή του Χριστού, δείχνει την αγάπη και την στοργή του προς τον άνθρωπο και του λέει: «Τι θέλεις να σου  κάνω;» Ο Χριστός, τον ρωτά γιατί θέλει να ακούσει από τον ίδιο τον τυφλό, το αίτημα του. Ο τυφλός, ζητάει από τον Χριστό να τον κάνει καλά και όντως κάνει το θαύμα και του δίνει το φώς του, φανερώνοντας την πίστη του, σε όλους του παραβρισκόμενους λέγοντας του: «Η πίστη σου σε έσωσε».  Για να καταλάβουν και οι άλλοι άνθρωποι το γεγονός της σωτηρίας που συμβαίνει στην ψυχή του τυφλού, ο Χριστός, πραγματοποιεί τη θαυματουργική θεραπεία. Ο τυφλός ακολουθεί τον Χριστό, δοξάζοντας τον μαζί με το υπόλοιπο πλήθος.

Στο σημερινό ευαγγέλιο, ο Χριστός θεραπεύει τον τυφλό, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά. Είναι γεγονός, ότι υπάρχει και η ψυχική τύφλωση που την έχουμε όλοι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Είμαστε τυφλοί, γιατί δεν βλέπουμε και δεν νιώθουμε τα θαυμαστά έργα του Θεού. Ο απόστολος Πέτρος, στη δεύτερη καθολική επιστολή του, μας συμβουλεύει να έχουμε πίστη, εγκράτεια, υπομονή και αγάπη και μας λέει, ότι σε όποιον δεν υπάρχουν αυτά, είναι μύωπας και τυφλός (Β΄Πέτρου Α 6-9). Ποιο είναι το φάρμακο, για την διόρθωση της ψυχικής μας τύφλωσης;  Η Θεία Λειτουργία.

Όπως ο τυφλός του ευαγγελίου ζητιανεύει, έτσι κι εμείς «ζητιανεύουμε»  από το Θεό, στη Θεία Λειτουργία:

-  «Ὑπὲρ τῆς εἰρήνης τοῦ σύμπαντος κόσμου»  Για την ειρήνη όλου του κόσμου.

- «Ὑπὲρ πλεόντων, ὁδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων, αἰχμαλώτων καὶ τῆς σωτηρίας αὐτῶν, τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν». Γιὰ εκείνους που ταξιδεύουν στη θάλασσα και στη στεριά, για τους αρρώστους, για τους ανήμπορους, για τους αιχμαλώτους και για τη σωτηρία τους

- «Τὴν ἡμέραν πᾶσαν τελείαν, ἁγίαν, εἰρηνικὴν καὶ ἀναμάρτητον, παρὰ τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα». .Ας ζητήσουμε από τον Κύριο, κάθε ημέρα να είναι ημέρα του Θεού, αγία, ειρηνική και αναμάρτητη

- «Χριστιανὰ τὰ τέλη τῆς ζωῆς ἡμῶν, ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα, εἰρηνικὰ καὶ καλὴν ἀπολογίαν, τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, αἰτησώμεθα». Ας ζητήσουμε από τον Κύριο τα τέλη της ζωής μας να είναι χριστιανικά χωρίς πόνο, ντροπή και ειρηνικά, και να έχουμε καλή απολογία στο φοβερό βήμα του Χριστού

Όπως ο τυφλός κάθεται στο δρόμο και ζητιανεύει την ώρα που περνάει ο Χριστός, το ίδιο συμβαίνει και στη Θεία Λειτουργία. Ο Χριστός περνάει από μπροστά μας, από την Φάτνη έως την Σταύρωση του, από την Ανάσταση και την Ανάληψη του, έως τους ουρανούς. Στην αρχή της Θείας Λειτουργίας, δεν γευόμαστε φανερά τον Χριστό και τα Άγια Δώρα είναι καλυμμένα. Στην πορεία που η Θεία Λειτουργία προχωράει, δηλώνουμε την μεταξύ μας αγάπη, λέμε το «Πιστεύω» και στα « Σα εκ των Σων», ο ιερέας γονατίζει και διαβάζει την ευχή και γίνεται το θαύμα της μετατροπής του «ψωμιού και του κρασιού» σε «Σώμα και Αίμα Χριστού», με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Έτσι στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, μπορούμε κι εμείς να πούμε: «Εἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον, εὕρομεν πίστιν ἀληθῆ, ἀδιαίρετον Τριάδα προσκυνοῦντες· αὕτη γὰρ ἡμᾶς ἔσωσεν». Είδαμε το αληθινό φώς, λάβαμε Άγιο Πνεύμα, αποκτήσαμε αληθινή πίστη, προσκυνώντας την Αγία Τριάδα· γιατί αυτή είναι που μας έσωσε.

Ας φωνάζουμε και εμείς, και ας παρακαλούμε τον Χριστό να μας ελεήσει και να μας θεραπεύσει όπως τον τυφλό. Και αν μερικοί μας εμποδίζουν, όπως κάνουν πολλοί στον τυφλό του ευαγγελίου, εμείς ας λέμε: «Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησε Με», γιατί αυτή η προσευχή έχει τη δύναμη να ανοίξει τα μάτια της ψυχής μας. Όπως ο τυφλός λέει «Κύριε θέλω να  δω», έτσι κι εμείς θα πρέπει να θέλουμε να βλέπουμε και να γευόμαστε τον Χριστό,  στη Θεία Λειτουργία.  Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας δώσει «το πνευματικό φως μας»,  αρκεί να τον εμπιστευθούμε.

 

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»