ΙΑ΄ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ (ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ) - ΤΟ ΘΕΙΟ ΔΕΙΠΝΟ

 

Κατά Λουκά  ΙΔ΄ 16-24

Νοελληνική Απόδοση

Είπε ο Κύριος «Ένας άνθρωπος ετοίμασε μεγάλο δείπνο και κάλεσε πολλούς. Όταν ήρθε η ώρα του δείπνου, έστειλε το δούλο του να πει στους καλεσμένους: ελάτε, όλα είναι πια έτοιμα. Τότε άρχισαν ο ένας μετά τον άλλο να βρίσκουν δικαιολογίες: Ο πρώτος του είπε: έχω αγοράσει ένα χωράφι και πρέπει να πάω να το δω· σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο. Άλλος του είπε: έχω αγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ, δικαιολόγησέ με. Κι ένας άλλος του είπε: είμαι νιόπαντρος και γι΄ αυτό δεν μπορώ να έρθω. Γύρισε ο δούλος εκείνος και τα είπε αυτά στον κύριό του.

Τότε ο οικοδεσπότης οργισμένος είπε στο δούλο του: πήγαινε γρήγορα στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης και φέρε μέσα τους φτωχούς, τους ανάπηρους, τους κουτσούς και τους τυφλούς. Όταν γύρισε ο δούλος του είπε: κύριε, αυτό που πρόσταξες έγινε και υπάρχει ακόμη χώρος. Είπε πάλι ο κύριος στο δούλο: πήγαινε έξω από την πόλη στους δρόμους και στα μονοπάτια κι ανάγκασέ τους να έρθουν, για να γεμίσει το σπίτι μου· γιατί σας βεβαιώνω πως κανένας από κείνους που κάλεσα δε θα γευτεί το δείπνο μου. Γιατί, πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί».

Σχολιασμός

 Όταν ο Κύριος προσκαλείται  στο σπίτι κάποιου Φαρισαίου για φαγητό, ένας από τους ανθρώπους που βρίσκεται στο τραπέζι, του λέει: «Μακάριος είναι εκείνος που θα φάει γεύμα, στη Βασιλεία του Θεού». Ο Χριστός τότε  ξεκινά να λέει την παραβολή του Μεγάλου Δείπνου.  Ο Κύριος λέει, ότι κάποιος  πλούσιος άνθρωπος οργανώνει ένα μεγάλο δείπνο στο οποίο προσκαλεί πολύ κόσμο. Στέλνει  το δούλο του για να ενημερώσει τους προσκεκλημένους, ότι το δείπνο είναι έτοιμο.  Οι καλεσμένοι αρνούνται την πρόσκληση και δικαιολογούν την απουσία τους από το δείπνο. Ο πρώτος λέει ότι αγόρασε ένα χωράφι και θέλει να πάει να το δει.  Ο δεύτερος, ότι αγόρασε πέντε ζευγάρια βόδια και πρέπει να τα δοκιμάσει και ο τρίτος, ότι παντρεύτηκε πρόσφατα και δεν μπορεί να έρθει.  Μαθαίνοντας όλα αυτά ο οικοδεσπότης από το δούλο του, θυμώνει  και τον στέλνει στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης, για να μαζέψει τους φτωχούς, τους αναπήρους, τους τυφλούς και τους κουτσούς.  Ο δούλος  πηγαίνει και μαζεύει όλους αυτούς, αλλά πάλι δεν γεμίζει το τραπέζι και αποστέλλεται εκ νέου από τον κύριο του, έξω από την πόλη για να συγκεντρώσει κόσμο, έτσι ώστε να συμπληρωθούν όλες οι θέσεις στο τραπέζι. Στο τέλος της παραβολής ο οικοδεσπότης του δείπνου δηλώνει, ότι από τους προσκεκλημένους κανένας δεν θα γευτεί το δείπνο αυτό, διότι καλεσμένοι είναι πολλοί, οι εκλεκτοί όμως λίγοι.

Το κεντρικό θέμα της παραβολής αποτελεί η βασιλεία του Θεού, η οποία παρομοιάζεται με το μεγάλο δείπνο. Πρώτα καλούνται οι Εβραίοι που είναι ο εκλεκτός λαός του Θεού.  Αυτοί όμως, αντί να αποδεχθούν την πρόσκληση, την απορρίπτουν προβάλλοντας  διάφορες δικαιολογίες στηριγμένες πάνω στις κοινωνικές μέριμνες της ζωής.  Ο Θεός βλέποντας αυτή την απόρριψη από τους επίσημους Ιουδαίους, απευθύνεται προς τον απλό Ιουδαϊκό λαό και στη συνέχεια καλεί  τους εθνικούς που κατοικούν πέρα από την Ιουδαία, έτσι ώστε να μη μείνει κανείς εκτός δείπνου.  

Στο δείπνο της βασιλείας του Θεού είναι καλεσμένοι όλοι οι άνθρωποι. Πολλοί όμως αρνούνται την πρόσκληση, επειδή είναι προσκολλημένοι στα υλικά αγαθά, όπως ο καλεσμένος που αγοράζει το χωράφι και θέλει να το δει.  Άλλοι, απολυτοποιούν την εργασία τους και για χάρη της αφήνουν τον Θεό, όπως εκείνος  που αγοράζει πέντε ζεύγη βοδιών και θέλει να τα δοκιμάσει.   Επίσης, αρκετοί άνθρωποι γίνονται δούλοι των αισθήσεων και αντιπροσωπεύονται από αυτόν που παντρεύεται. Το δείπνο της βασιλείας του Θεού είναι πνευματικό. Ο Θεός έχει ετοιμάσει για εμάς αγαθά, που ο ανθρώπινος νους,  δεν μπορεί να συλλάβει. Απευθύνεται στον καθένα μας και μας καλεί στη βασιλεία του. Μας καλεί μέσα από συγκεκριμένα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας ή μέσω συγκεκριμένων ανθρώπων που μας  στέλνει να μας βοηθήσουν. Μας καλεί με την εκκλησία του και τα μυστήριά της. Είναι σημαντικό να προσέχουμε στη ζωή μας, ώστε να μην στερούμαστε το δείπνο της Θείας Ευχαριστίας στο οποίο μας καλεί ο Χριστός.

Η Θεία Λειτουργία δεν είναι μια απλή προσευχή όπως νομίζουν μερικοί και  το σημερινό ευαγγέλιο μας δίνει την απάντηση, ότι είναι δείπνο.  «Λάβετε, φάγετε, τούτο μου εστι το Σώμα μου, Πίετε εξ αυτού πάντες, τούτο εστί το Αίμα μου». Με τη Θεία Κοινωνία παίρνουμε μέσα μας τη θεότητα του Χριστού με την οποία είναι ενωμένη η ανθρώπινη φύση του και ενωνόμαστε μαζί του. Η Θεία Κοινωνία είναι η φυσική τροφή του ανθρώπου, ο οποίος πλάστηκε κατ’ εικόνα Θεού. Ας μην γινόμαστε οι αρνητές του Θείου Δείπνου που γίνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία. Ας μην περιμένουμε ότι θα βρούμε την ευτυχία στα υλικά αγαθά. Σκοπός μας είναι η ένωση με τον Θεό που τον γευόμαστε με τη Θεία Κοινωνία, όταν είναι καθαρή η καρδιά μας από τα πάθη. Κανείς αρνητής προς το Δείπνο που μας ετοίμασε ο Θεός, αλλά ας προσερχόμαστε σε αυτό, «Μετά φόβου Θεού, πίστεως και αγάπης».

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»