ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
Κατά Λουκά Ι΄38-42 & ΙΑ΄27-28
Νοελληνική Απόδοση
Εκείνον τον καιρό, ο Ιησούς μπήκε σε κάποιο χωριό, και τον υποδέχτηκε σπίτι της κάποια γυναίκα που την έλεγαν Μάρθα. Αυτή είχε μια αδελφή με το όνομα Μαρία, που κάθισε στα πόδια του Ιησού κι άκουγε τη διδασκαλία του. Αντίθετα, η Μάρθα δούλευε ασταμάτητα, για να τους περιποιηθεί.
Πήγε λοιπόν στον Ιησού και είπε: «Κύριε, δε νοιάζεσαι που η αδελφή μου με άφησε μόνη και σε περιποιούμαι; Πες της λοιπόν να με βοηθήσει». Κι ο Ιησούς της αποκρίθηκε: «Μάρθα, Μάρθα, ασχολείσαι κι αγωνιάς για τόσα πολλά πράγματα, ενώ ένα μόνο χρειάζεται. Αυτό διάλεξε κι η Μαρία, και κανείς δεν πρόκειται να της το αφαιρέσει».
Ενώ έλεγε αυτά ο Ιησούς, κάποια γυναίκα από το πλήθος έβγαλε δυνατή φωνή και του είπε: «Χαρά στη μάνα που σε γέννησε και σε θήλασε!» Κι εκείνος είπε: «Πιο πολύ, χαρά σ’ εκείνους που ακούν το λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν!».
Σχολιασμός
Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα είναι αυτό το οποίο διαβάζεται πάντοτε στις γιορτές της Παναγίας. Ο ευαγγελιστής Λουκάς μας διηγείται ένα περιστατικό που γίνεται στη Βηθανία. Ο Χριστός επισκέπτεται το σπίτι του Λάζαρου και των αδελφών του Μαρίας και Μάρθας. Εκεί, αρχίζει να διδάσκει τους ανθρώπους που παραβρίσκονται και ενώ η Μαρία, αφοσιώνεται στη διδασκαλία του Κυρίου, η αδερφή της η Μάρθα, προσπαθεί να προετοιμάσει το τραπέζι, για να περιποιηθεί τον Χριστό. Κάποια στιγμή, η Μάρθα πλησιάζει τον Κύριο και του εκφράζει το παράπονό της για την αδελφή της που δεν την βοηθάει.
Εκείνος, βάζει τα πράγματα στη θέση τους, λέγοντας ότι η εργασία που κάνει η Μάρθα είναι χρήσιμη, αλλά κατώτερη της εργασίας της Μαρίας που είναι ανώτερη πνευματικά. Όλοι μας, είμαστε υποχρεωμένοι καθημερινά, να δουλεύουμε για να ζήσουμε και να ασχολούμαστε με την οικογένεια μας και τις δουλειές του σπιτιού. Καλό όμως είναι, να μη δίνουμε όλο το μας το είναι σε αυτά, παραμελώντας την ψυχή μας. Καθώς μιλά ο Κύριος στα πλήθη, κάποια γυναίκα υψώνει την φωνή της και λέει: «Μακαρία είναι η μητέρα που σε γέννησε και σε έθρεψε». Ο Χριστός της απαντά ότι πράγματι μακαρία είναι η μητέρα του, αλλά και μακάριοι είναι και εκείνοι που ακούν τον λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν στη ζωή τους.
Τα «Εισόδια της Θεοτόκου» στις 21 Νοεμβρίου, είναι η δεύτερη Θεομητορική γιορτή, μετά το «Γενέσιο της Παναγίας» (8 Σεπτεμβρίου). Το περιεχόμενο της γιορτής δεν το συναντάμε στα ευαγγέλια, αλλά στην Ιερά Παράδοση της εκκλησίας (Προφορική Παράδοση). Σύμφωνα με το πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου, οι γονείς της Παναγίας, ο Ιωακείμ και η Άννα, επί πολλά χρόνια παρακαλούν το Θεό να τους δώσει ένα παιδί. Πράγματι σε μεγάλη ηλικία, ο Θεός τους χαρίζει ένα κορίτσι, τη Μαρία, που όταν γίνεται τριών ετών, τη φέρνουν στον ναό συνοδευόμενη από κοπέλες που κρατούν από μια αναμμένη λαμπάδα. Εκεί, την υποδέχεται ο ιερέας του ναού, ο Ζαχαρίας. Ο Ζαχαρίας την φιλά, την ευλογεί και προφητεύει, ότι ο Κύριος θα δοξάσει το όνομα της σε όλες τις γενιές και ότι από αυτήν θα προέλθει η λύτρωση. Με έκπληξη παρατηρεί, πως η μικρή Μαρία όχι μόνο δεν φέρνει κάποια αντίσταση να αποχωριστεί τους γονείς της, αλλά με χαρά τον ακολουθεί στο ναό του Κυρίου. Η χάρις του Θεού την έχει σκεπάσει.
Η χριστιανική παράδοση αναφέρει πως ο Ζαχαρίας, κατά θεία έμπνευση, οδηγεί την Μαρία στα « Άγια των Αγίων», δηλαδή στα ενδότερα του ναού, εκεί όπου ο αρχιερέας μπαίνει μια φορά το χρόνο για να κάνει θυσία στο Θεό. Οι συνθήκες ζωής στο χώρο εκείνο είναι δύσκολες, εφόσον βασιλεύει σκοτάδι και η είσοδος οποιουδήποτε, είναι αυστηρά απαγορευμένη. Ο χώρος του ναού, μεταβάλλεται σε παράδεισο για χάρη της και ουράνιο άκτιστο φως, που μόνο αυτή βλέπει, φωτίζει παντού. Άγγελοι του Θεού βρίσκονται συνέχεια κοντά της, ενώ λαμβάνει ουράνια τροφή από τον αρχάγγελο Γαβριήλ.
Το συναξάρι της γιορτής λέει ότι η Παναγία μένει μόνη της εκεί για δώδεκα χρόνια. Τότε ο Ζαχαρίας μαζί με άλλους ιερείς του ναού αποφασίζουν να βγάλουν τη Μαρία από τα «Άγια των Αγίων» και να την οδηγήσουν στον κόσμο. Για προστασία, την αρραβωνιάζουν με τον ευσεβή και μεγάλης ηλικίας Ιωσήφ, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, είναι χήρος και έχει την προστασία των παιδιών του, από την πρώτη του γυναίκα. Εγκαθίστανται στην Ναζαρέτ, όπου εκεί λίγο καιρό αργότερα γίνεται ο Ευαγγελισμός.
Η γιορτή των Εισοδίων θεσπίζεται στα Ιεροσόλυμα, στα εγκαίνια του ναού της Παναγίας, στις 21 Νοεμβρίου του 543 μ.Χ. Τα «Εισόδια της Θεοτόκου» δεν είναι απλό γεγονός. Είναι φανερό ότι η παραμονή της Παναγίας στο ναό, είναι γι’ αυτήν περίοδος προετοιμασίας, για να γίνει η μητέρα του Χριστού. Συνδέεται με την θέωση, εφόσον γίνεται ο καταλληλότερος άνθρωπος από τον οποίο προσλαμβάνει ο Χριστός την ανθρώπινη φύση για να την ενώσει με την θεία και να την θεώσει.
Τα Εισόδια είναι μια γιορτή ιδιαίτερα αγαπητή στο λαό, καθώς συνδέεται με διάφορες γεωργικές εποχιακές εργασίες. Την 21η Νοεμβρίου, οι γεωργοί γιορτάζουν την Παναγία Πολυσπορίτισσα ή Μεσοσπορίτισσα συνδέοντας την με το τέλειωμα της σποράς και την ευκαρπία των σπόρων που σπέρνουν. Με την καθιέρωση της γιορτής αρχίζει η ανάπτυξη της υμνολογίας και της εικονογραφίας. Αν μελετήσει κάποιος, την ακολουθία των Εισοδίων έχοντας μπροστά του την αντίστοιχη εικόνα, θα διαπιστώσει, ότι οι συμβολισμοί της εικόνας, αναφέρονται σ’ όλους τους ύμνους της ακολουθίας. Αυτό δείχνει ότι η ορθόδοξη εικονογραφία έχει λειτουργικό και διδακτικό χαρακτήρα.
Η είσοδος της Παναγίας στο ναό, εμπνέει τους υμνογράφους με υπέροχα τροπάρια. «Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον, και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις. Εν Ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται, και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν- Χαίρε της οικονομίας του Κτίστου η εκπλήρωσις». Στο απολυτίκιο η γιορτή χαρακτηρίζεται ως προοίμιο (αρχή) της εύνοιας του Θεού και προαναγγελία της σωτηρίας των ανθρώπων. Με την είσοδο της Παναγίας στο Ναό, διακηρύσσεται η ενανθρώπηση του Χριστού. Χρέος μας είναι, να φωνάξουμε δυνατά, χαίρε (Παναγία), που είσαι η εκπλήρωση του σχεδίου του δημιουργού για τη σωτηρία του κόσμου.
Η Παναγία είναι ο φάρος στη ζωή μας. Περιμένει όλους μας, να ακολουθήσουμε το φως της. Είναι η μόνη που μπορεί να μας γεμίσει ελπίδα, να βρει λύσεις στα προβλήματά μας, διεξόδους στα αδιέξοδά μας και να γεμίσει με φως τη ζωή μας.
Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα
για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου