ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑΣΤΑΣΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

 

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο ΙΘ΄25-27 & ΚΑ 24-25

Νοελληνική Απόδοση

Αφετέρου είχαν σταθεί κοντά στο σταυρό του Ιησού η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά, και η Μαρία η Μαγδαληνή.

Ο Ιησούς, τότε, όταν είδε τη μητέρα του και το μαθητή που αγαπούσε να έχει σταθεί εκεί κοντά, λέει στη μητέρα του: «Γυναίκα, να ο γιος σου».
Έπειτα λέει στο μαθητή: «Να η μητέρα σου». Και από εκείνη την ώρα έλαβε αυτήν ο μαθητής στην οικία του.

Αυτός είναι ο μαθητής που μαρτυρεί γι’ αυτά και τα έγραψε, και ξέρουμε  ότι είναι αληθινή η μαρτυρία του. Αλλά υπάρχουν και άλλα πολλά που έκανε ο Ιησούς, τα οποία αν γράφονταν καθένα, νομίζω ότι ούτε αυτός ο κόσμος δε θα χωρούσε τα γραφόμενα βιβλία. Αμήν!

 

Σχολιασμός

  Στις 26 Σεπτεμβρίου, η εκκλησία γιορτάζει την μετάσταση του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου. Το σημερινό ευαγγέλιο μας πηγαίνει στην Μεγάλη Παρασκευή όπου δίπλα στο Σταυρό του Χριστού,  βρίσκεται η Παναγία, η Μαρία του Κλωπά, η Μαρία η Μαγδαληνή και ο Ιωάννης. Ο Ιωάννης  είναι ο μαθητής που αγαπά ο Ιησούς περισσότερο. Τον τιμά ιδιαίτερα,  αναθέτοντας του  από τον σταυρό του μαρτυρίου του, την προστασία της Παναγίας. Ο Χριστός λέει στην Παναγία: «Γύναι ιδέ ο υιός σου» και  έπειτα λέγει στον Ιωάννη: «Ιδού η μήτηρ σου».

Τη ζωή του  Αγίου Ιωάννη κοντά στον Κύριο τη γνωρίζουμε μέσα από τα ευαγγέλια της Καινής Διαθήκης. Ανήκει στους δώδεκα αποστόλους και είναι ο μαθητής «όν ήγάπα ο Ιησούς», δηλαδή ο αγαπημένος του μαθητής. Είναι γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης, της κόρης του Ιωσήφ του Μνήστορος και προστάτη της Παναγίας.  Ο ίδιος είναι ψαράς στο επάγγελμα και πιθανώς ανήκει σε εύπορη οικογένεια,  εφόσον διαθέτουν  πλοιάριο και μισθωτούς.  Από μικρός βοηθά τον πατέρα του στη δουλειά του, μαζί με τον αδερφό του τον απόστολο Ιάκωβο.  Στην αρχή είναι ένας από τους μαθητές του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, έως την ώρα που γνωρίζει  τον Ιησού. Ο Ιωάννης μετά την κλήση του από τον Χριστό, αφήνει την αλιεία χωρίς δισταγμό και τον ακολουθεί, ενώ μαζί με τον Πέτρο και τον αδελφό του Ιάκωβο αποτελούν το στενό κύκλο των μαθητών του Κυρίου. Ο  Χριστός δείχνει να τον εμπιστεύεται, αφού σε αυτόν και τον Πέτρο δίνει την εντολή να ετοιμάσουν τον Μυστικό Δείπνο. Στο Μυστικό Δείπνο, ο Πέτρος απευθύνεται στον Ιωάννη να μεσολαβήσει στον Χριστό, ώστε να μάθουν ποιος θα τον προδώσει. Αυτό το περιστατικό δείχνει τη μεγάλη οικειότητα και αγάπη που του έχει ο  Χριστός. Ύστερα από τη σύλληψη του Ιησού, ο Ιωάννης τον ακολουθεί μέχρι τον αρχιερέα Καίαφα, όπου μεσολαβεί να περάσει και ο Πέτρος.

Την ώρα του πάθους του Κυρίου και ενώ οι άλλοι μαθητές του  λιποψυχούν και τον εγκαταλείπουν, ο Ιωάννης παραμένει δίπλα του μαζί με τις μυροφόρες. Σε αυτόν ο Χριστός εμπιστεύεται την μητέρα του, την Παναγία, πριν πεθάνει πάνω στο Σταυρό.  Στις Πράξεις των Αποστόλων, αναφέρεται ότι μετά την Ανάληψη του Κυρίου και την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος την Πεντηκοστή, οι απόστολοι Πέτρος και  Ιωάννης γίνονται ιεραπόστολοι και κηρύττουν το λόγο του Χριστού. Η Ιερά Παράδοση της εκκλησίας λέει ότι ο Ιωάννης κηρύσσει το ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία, και κυρίως στην Έφεσο, όπου με την προσευχή του καταστρέφει το ναό της Αρτέμιδος και οδηγεί στο Χριστό, τετρακόσιες χιλιάδες ειδωλολάτρες.  Στα χρόνια του αυτοκράτορα Δομιτιανού βασανίζεται και εξορίζεται στην Πάτμο, όπου γράφει και την Αποκάλυψη, κατόπιν θείου φωτισμού.

Ο απόστολος Ιωάννης γράφει το 4ο κατά σειρά ευαγγέλιο στην Καινή Διαθήκη, καθώς επίσης τρείς Καθολικές Επιστολές και την Αποκάλυψη. Λέγεται Ιωάννης ο Θεολόγος γιατί το ευαγγέλιο του, αναφέρεται στη θεότητα του Χριστού. Το Κατά Ιωάννη ευαγγέλιο διαβάζεται στην εκκλησία  από το Πάσχα έως την Πεντηκοστή: «Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος» δηλαδή ο Χριστός (Κατά Ιωάννη Α΄-1). Το προσωνύμιο «Θεολόγος» έχει δοθεί από την εκκλησία μας σε τρία πρόσωπα που διακρίνονται για την υψηλή τους θεολογία: Στον Ιωάννη το Θεολόγο, στον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο και στον άγιο Συμεών το  Νέο Θεολόγο.  Στις  αγιογραφημένες εικόνες των 4 ευαγγελιστών (Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά, Ιωάννη) διαπιστώνουμε, ότι δίπλα στο πρόσωπό τους ή πάνω από το κεφάλι τους, ή στα πόδια τους ή στο πλάι εικονίζεται μια μορφή που είναι το σύμβολο  του κάθε αγίου.  Επομένως, δίπλα από τον ευαγγελιστή Ματθαίο εμφανίζεται ένα ανθρώπινο-αγγελικό πρόσωπο, στον Μάρκο ένα λιοντάρι, στον Λουκά ένα βόδι και στον Ιωάννη έναν αετό. Ο  Ιωάννης, έχει δίπλα του τον αετό γιατί το ευαγγέλιο του αναφέρεται στην θεότητα του Χριστού (ο αετός είναι το πουλί που πετάει πιο ψηλά στον ουρανό από τα υπόλοιπα).

Ο Άγιος Ιωάννης εκτός από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, γράφει τρεις επιστολές οι οποίες απευθύνονται προς όλους τους πιστούς της εκκλησίας και γι αυτό ονομάζονται καθολικές.  Είναι  σύντομες και περιέχουν όλη τη χριστιανική διδασκαλία. Μετά τη συγγραφή των επιστολών, γράφει την Αποκάλυψη.  Είναι το τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης και το όνομα του προέρχεται, από τον πρώτο στίχο του πρώτου κεφαλαίου.  Κύριο θέμα του βιβλίου είναι, ο αγώνας μεταξύ του Θεού και του Διαβόλου και ο οριστικός θρίαμβος του Χριστού.  Σκοπός του βιβλίου, είναι η προετοιμασία των πιστών για την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού και η αντιμετώπιση των θλίψεων που προηγούνται.  Ο Χριστός εμφανίζεται τη Δευτέρα Παρουσία και συντρίβει ολοκληρωτικά τον Διάβολο μόνο με τον λόγο του, κρίνοντας ζωντανούς και νεκρούς βάση της ζωής τους, τοποθετώντας τους, στην ατέλειωτη αιωνιότητα σε καινούριο ουρανό και  γη.

  Ο Άγιος Ιωάννης έχει στο ενεργητικό του πολλά θαύματα, μεταξύ των οποίων 96 αναστάσεις. Δίκαια η εκκλησία τον αναφέρει ως επιστήθιο μαθητή  του Κυρίου, όχι γιατί ο Χριστός κάνει διακρίσεις,  αλλά γιατί ο Ιωάννης τον  αγαπά πολύ και τον ακολουθεί στις πιο δύσκολες στιγμές της επίγειας ζωής του. Η παράδοση λέει ότι, ύστερα από θείο φωτισμό, προβλέπει  την μετάσταση του, από την παρούσα ζωή στην αιώνια. Παραλαμβάνει  τους μαθητές του και βγαίνει έξω από την Έφεσο. Εκεί, σε ένα σημείο τους υποδεικνύει να ανοιχτεί τάφος. Μόλις γίνεται αυτό, μπαίνει μέσα ζωντανός  και αφού αποχαιρετά τους μαθητές του, που κλαίνε πικρά,  κοιμάται εν ειρήνη. Οι μαθητές του, όταν γυρνούν στην πόλη διηγούνται τι έχει γίνει στους υπόλοιπους και όταν ξαναπηγαίνουν στον τάφο,  αφού σκάβουν δεν τον βρίσκουν.  

Ο απόστολος Ιωάννης ζει γύρω στα 100 χρόνια (κοιμάται, όπως αναφέρεται, ειρηνικά γύρω στο 105 με 106 μ.Χ.). Η μνήμη του γιορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου. Η γιορτή του, στις 8 Μαΐου, συνδέεται με την ανάδυση θαυματουργικής σκόνης από τον τάφο του. Η εκκλησία μας δέχεται, ότι στον αγαπημένο μαθητή του Κυρίου συνέβη ότι και με την Παναγία. Δηλαδή, ο Ιωάννης ναι μεν πεθαίνει και θάβεται, αλλά μετά απο τρεις ημέρες ανασταίνεται και  έχουμε την μετάσταση του, στην αιώνια ζωή, για την οποία ο ίδιος, λέει σχετικά: «Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν, ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει» (Α' επιστολή Ιωάννου, Ε' 12). Εκείνος, δηλαδή, που είναι ενωμένος μέσω της πίστης με το Χριστό και τον έχει δικό του, έχει την αληθινή και αιώνια ζωή. Εκείνος, όμως, που δεν έχει τον Υιό του Θεού, να έχει υπ’ όψιν του πως δεν έχει και την αληθινή και αιώνια ζωή.

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»