ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

 

Κατά Ιώαννη Ευαγγέλιο Ζ΄37-52  Η΄12

Νοελληνική Απόδοση

 Την τελευταία μέρα της γιορτής, την πιο λαμπρή, στάθηκε ὁ Ἰησοῦς μπροστά στο πλήθος και φώναξε: «Ὅποιος διψάει, να ΄ρθει σ΄ ἐμένα και να πιει. Μέσα ἀπό εκείνον πού πιστεύει σ΄ εμένα, καθώς λέει ἡ Γραφή, ποτάμια ζωντανό νερό θα τρέξουν». Αὐτό το εἶπε ὁ Ἰησοῦς ἐννοώντας τό Πνεῦμα πού θά ἔπαιρναν ὅσοι πίστευαν σ΄ αὐτόν. Γιατί, τότε ἀκόμα δέν εἶχαν τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀφοῦ ὁ Ἰησοῦς δέν εἶχε δοξαστεῖ μέ τήν ἀνάσταση.

Πολλοί ἄνθρωποι ἀπό τό πλῆθος, πού ἄκουσαν τά λόγια ἔλεγαν: «Αὐτός εἶναι πραγματικά ὁ προφήτης πού περιμένουμε». Ἄλλοι ἔλεγαν: «Αὐτός εἶναι ὁ Μεσσίας». Ἐνῶ ἄλλοι ἔλεγαν: «Ὁ Μεσσίας θά ΄ρθεῖ ἀπό τήν Γαλιλαία; Ἡ Γραφή δέν εἶπε πώς ὁ Μεσσίας θά προέρχεται ἀπό τούς ἀπογόνους τοῦ Δαβίδ καί θά γεννηθεῖ στή Βηθλεέμ, τό χωριό καταγωγῆς τοῦ Δαβίδ;» Διχάστηκε, λοιπόν, τό πλῆθος ἐξαιτίας του.

 Μερικοί ἀπ΄ αὐτούς ἤθελαν νά τόν πιάσουν, κανείς ὅμως δέν ἅπλωνε χέρι πάνω του. Γύρισαν, λοιπόν, πίσω οἱ φρουροί στούς ἀρχιερεῖς καί στούς Φαρισαίους, κι αὐτοί τούς ρώτησαν: «Γιατί δέν τόν φέρατε;» Οἱ φρουροί ἀπάντησαν: «Ποτέ ἄνθρωπος δέ μίλησε ὅπως αὐτός». Τούς ξαναρώτησαν τότε οἱ Φαρισαῖοι: «Μήπως παρασυρθήκατε κι ἐσεῖς; Πίστεψε σ΄ αὐτόν κανένα μέλος τοῦ συνεδρίου ἤ κανείς ἀπό τούς Φαρισαίους; Μόνον αὐτός ὁ ὄχλος πιστεύει, πού δέν ξέρουν τό νόμο τοῦ Μωυσῆ καί γι΄ αὐτό εἶναι καταραμένοι».

Τούς ρώτησε τότε ὁ Νικόδημος, πού ἦταν ἕνας ἀπ΄ αὐτούς, ἐκεῖνος πού εἶχε πάει στόν Ἰησοῦ νύχτα λίγο καιρό πρίν: «Μήπως μποροῦμε σύμφωνα μέ τό νόμο μας νά καταδικάσουμε ἕναν ἄνθρωπο, ἄν πρῶτα δέν τόν ἀκούσουμε καί δέ μάθουμε τί ἔκανε;» Αὐτοί τοῦ εἶπαν: «Μήπως κατάγεσαι κι ἐσύ ἀπό τή Γαλιλαία; Μελέτησε τίς Γραφές καί θά δεῖς πώς κανένας προφήτης δέν πρόκειται νά ἔρθει ἀπό τή Γαλιλαία». Τότε ὁ Ἰησοῦς τούς μίλησε πάλι καί τούς εἶπε: «Ἐγώ εἶμαι τό φῶς τοῦ κόσμου· ὅποιος μέ ἀκολουθεῖ δέν θά πλανιέται στό σκοτάδι, ἀλλά θά ἔχει τό φῶς πού ὁδηγεῖ στή ζωή».

Σχολιασμός

Η Κυριακή της Πεντηκοστής γιορτάζεται 50 ημέρες μετά το Πάσχα και είναι η μητρόπολη όλων τω εορτών όπως λέει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Είναι μια από τις μεγαλύτερες δεσποτικές γιορτές της εκκλησίας, εφόσον θεωρείται ως η μέρα των  γενεθλίων της, διότι με τον ερχομό και την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους μαθητές, ξεκινά η διάδοση του ευαγγελίου σε όλο τον κόσμο.

Ο Χριστός μετά την ανάσταση του, εμφανίζεται στους μαθητές του για να τους ενθαρρύνει και να πειστούν ότι είναι ο ίδιος, ο οποίος σταυρώθηκε, τάφηκε και αναστήθηκε.  Η προτροπή του Κυρίου προς τους μαθητές του, είναι να μην χωριστούν και να παραμείνουν στα Ιεροσόλυμα και εκεί να τον περιμένουν.  Οι απόστολοι υπακούν στον Κύριο, παραμένουν στα Ιεροσόλυμα και περιμένουν να εκπληρώσει την υπόσχεση του, η οποία πραγματοποιείται κατά την ημέρα της ιουδαϊκής Πεντηκοστής.

 Τρεις είναι οι μεγάλες ιουδαϊκές εορτές: το Πάσχα, η Σκηνοπηγία και η Πεντηκοστή.  Η Πεντηκοστή των Εβραίων, είναι μία ευχαριστήρια εορτή στο Θεό για τους καρπούς της γης, για την είσοδο τους στην Παλαιστίνη και την ανάμνηση της σύναψης της διαθήκης (10 εντολές) μεταξύ του Θεού και του Μωυσή,  στο όρος Σινά.  Αυτό γίνεται 50 μέρες μετά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, όπου γιορτάζουν το πρώτο τους Πάσχα.  Κατά θαυμαστή σύμπτωση, 50 μέρες μετά την ανάσταση του Κυρίου,  γίνεται  και η  επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος (Πεντηκοστή).

Το γεγονός αυτό της Πεντηκοστής αναφέρεται στις Πράξεις των αποστόλων (Κεφ. Β΄ 1-11). Όλοι οι απόστολοι βρίσκονται συγκεντρωμένοι στο υπερώο, όταν ξαφνικά ακούγεται από τον ουρανό μια φοβερή βοή, που μοιάζει με δυνατό άνεμο που γεμίζει όλο το σπίτι.  Μετά τον ξαφνικό δυνατό ήχο, παρουσιάζονται διαμεριζόμενες πύρινες γλώσσες, οι οποίες κάθονται στο κεφάλι κάθε αποστόλου.  Γιατί το Άγιο Πνεύμα εμφανίζεται με μορφή  πύρινων γλωσσών;  Πολλές οι ερμηνείες των Πατέρων.  Η φωτιά συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα (θεότητα), ενώ η διανομή των πύρινων γλωσσών δηλώνει την ομιλία, δηλαδή οι απόστολοι διαδίδουν την πίστη με το κήρυγμα.  Οι γλώσσες  μπορεί να διαμερίζονται, μία όμως είναι η ρίζα από την οποία αποσπώνται, ένα είναι και το Άγιο Πνεύμα από το οποίο προέρχονται τα διάφορα χαρίσματα. Αλλά γιατί οι γλώσσες είναι  πύρινες;  Με το πυρ εικονίζεται ο Θεός πολύ συχνά στην Αγία Γραφή.  Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της «φλεγομένης» και μη «καιομένης» βάτου, την οποία αντικρίζει ο Μωυσής, ανεβαίνοντας στο όρος Σινά, για να πάρει τις 10 εντολές. Γιατί οι πύρινες γλώσσες εμφανίζονται πάνω στο κεφάλι τους; Οι μαθητές του Χριστού χειροτονούνται  απόστολοι  όλης της οικουμένης.  Αλλά σε ποιο μέρος   πηγαίνει κάθε απόστολος;  Από το είδος της γλώσσας που μιλάει καθένας, καθορίζεται και η χώρα που θα πάει για να κηρύξει, μας λέει ο ιερός Χρυσόστομος. 

Πώς λαμβάνουμε εμείς το Άγιο Πνεύμα;

Το Άγιο Πνεύμα ενεργεί μέσω των μυστηρίων της εκκλησίας. Κατά την ώρα του βαπτίσματος και του χρίσματος, λαμβάνουμε τη σφραγίδα της δωρεάς του Αγίου Πνεύματος. Ο ιερέας στη Θεία Λειτουργία παρακαλεί το Θεό, να στείλει το Άγιο Πνεύμα:  «Κατάπεμψον το Πνεύμα σου το Άγιον εφ' ημάς και επί τα προκείμενα δώρα ταύτα». Το Άγιο Πνεύμα κατεβαίνει και με μυστηριακό τρόπο μεταβάλλει τον άρτο και οίνο σε  Σώμα και Αίμα Χριστού. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας αναφέρουμε: «Είδομεν το φως το αληθινό ελάβομεν πνεύμα επουράνιο».  Επίσης, οταν ο ιερέας θυμιατίζει τους πιστούς, δίνει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Η πραγματική όμως απόκτηση του Αγίου Πνεύματος γίνεται μέσω της Θείας Κοινωνίας.

  Ο ύμνος της Πεντηκοστής, είναι η προσευχή που δεν πρέπει να ξεχνάμε να την λέμε προς το Άγιο Πνεύμα, παρακαλώντας το να έρθει να σκηνώσει μέσα μας, και να μας καθαρίσει αυτό το θείο πυρ “από πάσης κηλίδος”.

 «Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών». Αμήν.

 

Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»