ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Α΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ
Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο ΙΖ' 1-13
Νοελληνική Απόδοση
Εκείνο τον καιρό σήκωσε ο Ιησούς τα μάτια του στον ουρανό και είπε, «Πατέρα, έφτασε η ώρα· φανέρωσε τη δόξα του Υιού σου, ώστε κι ο Υιός να φανερώσει τη δική σου δόξα. Εσύ του έδωσες εξουσία πάνω σε όλους τους ανθρώπους έτσι θα δώσει κι αυτός την αιώνια ζωή σε όλους αυτούς που του εμπιστεύτηκες. Και να ποια είναι η αιώνια ζωή: Να αναγνωρίζουν οι άνθρωποι εσένα ως το μόνο αληθινό Θεό, καθώς κι εκείνον που έστειλες, τον Ιησού Χριστό. Εγώ φανέρωσα τη δόξα σου πάνω στη γη, αφού ολοκλήρωσα το έργο που μου ανέθεσες να κάνω.
Τώρα λοιπόν εσύ, Πατέρα, δόξασέ με κοντά σ’ εσένα με τη δόξα που είχα κοντά σου προτού να γίνει ο κόσμος. «Εγώ σε έκανα γνωστό στους ανθρώπους που τους πήρες μέσα από τον κόσμο και μου τους εμπιστεύτηκες. Ανήκαν σ’ εσένα, κι εσύ τους έδωσες σ’ εμένα, κι έχουν δεχτεί το λόγο σου. Αυτοί τώρα ξέρουν πως όλα όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα· γιατί τις διδαχές που μου έδωσες, εγώ τις έδωσα σ’ αυτούς, κι αυτοί τις δέχτηκαν και αναγνώρισαν πως πραγματικά από σένα προέρχομαι, και πίστεψαν πως εσύ με έστειλες στον κόσμο. Εγώ γι’ αυτούς παρακαλώ. Δεν παρακαλώ για τον κόσμο αλλά γι’ αυτούς που μου έδωσες, γιατί ανήκουν σ’ εσένα. Κι όλα όσα είναι δικά μου είναι και δικά σου, και τα δικά σου είναι και δικά μου, και δι’ αυτών θα φανερωθεί η δόξα μου.
Τώρα δεν είμαι πια μέσα στον κόσμο ενώ αυτοί μένουν μέσα στον κόσμο, κι εγώ έρχομαι σ’ εσένα. Άγιε Πατέρα, διατήρησέ τους στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου που μου χάρισες, για να μείνουν ενωμένοι όπως εμείς. Όταν ήμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους διατηρούσα στην πίστη με τη δύναμη του ονόματός σου· αυτούς που μου έδωσες τους φύλαξα, και κανένας απ’ αυτούς δε χάθηκε, παρά μόνο ο άνθρωπος της απώλειας, για να εκπληρωθούν τα λόγια της Γραφής. Τώρα όμως έρχομαι σ’ εσένα, και τα λέω αυτά όσο είμαι ακόμα στον κόσμο, ώστε να έχουν τη δική μου τη χαρά μέσα τους σ’ όλη την πληρότητά της.
Σχολιασμός
Αφού γιορτάσαμε την Ανάσταση και την Ανάληψη του Κυρίου, η εκκλησία καθορίζει να γιορτάζουν αυτή την Κυριακή, οι 318 θεοφόροι Άγιοι Πατέρες, που συγκρότησαν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ. Χ. και καταδίκασαν την αίρεση του Αρείου, ο οποίος δεν μπορούσε να κατανοήσει ότι ο Θεός είναι ένας ως προς την φύση του αλλά Τριαδικός στα πρόσωπα, Πατήρ Υιός και Άγιο Πνεύμα. Για τον λόγο αυτό δίδασκε ότι ο Χριστός είναι κτίσμα. Οι άγιοι πατέρες (Άγιος Αθανάσιος, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Σπυρίδωνας κ.α.) που συμμετείχαν στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο διακήρυξαν το ομοούσιον της Αγίας Τριάδας, καταδικάζοντας τη βλασφημία του Αρείου εναντίον της θεότητας του Χριστού, και συνέταξαν τα πρώτα άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.
Οι μεγάλες αυτές γιορτές που πέρασαν: η Ανάσταση, η Ανάληψη και η Πεντηκοστή που θα γιορτάσουμε την άλλη Κυριακή, έχουν βαθιά θεολογία και υψηλή διδασκαλία. Αυτήν αναπτύσσουν οι Άγιοι Πατέρες. Ποιο είναι το νόημα της Ανάληψης του Χριστού που γιορτάσαμε αυτήν την Πέμπτη; Η θέωση. Πετύχαμε τη θέωση γιατί ο Χριστός πήγε στον ουρανό όχι μόνο ως θεός, αλλά και ως άνθρωπος. Οι Άγιοι Πατέρες πέτυχαν τη θέωση και σύμφωνα με την διδασκαλία της εκκλησίας, αποκαλούνται θεοφόροι, επειδή είναι τα δοχεία και τα όργανα του Αγίου Πνεύματος. Οι Άγιοι Πατέρες δεν γράφουν φιλοσοφικές θεωρίες, αλλά, επειδή είναι πνευματοφόροι και ζουν μέσα στο φως του Θεού, ερμηνεύουν τις αλήθειες, πού ο Χριστός αποκαλύπτει στους ανθρώπους.
Η Αρχιερατική Προσευχή του Ιησού
Το σημερινό ευαγγέλιο αποτελεί ένα απόσπασμα από την αρχιερατική προσευχή του Κυρίου, η οποία πραγματοποιήθηκε λίγη ώρα πριν τη σύλληψη του, και η προσευχή αυτή λέγεται αρχιερατική, επειδή εκφωνήθηκε από τον Μέγα Αρχιερέα, τον Χριστό. Την προσευχή αυτή χωρίζουμε σε τρία μέρη: Ο Χριστός παρακαλεί τον Θεό να ενδυναμώσει τους μαθητές του για το έργο που τους αναθέτει, ενθαρρύνει τους ανθρώπους οι οποίοι θα πιστέψουν σε αυτόν και τέλος ζητά από τον Θεό να βρεθούν όλοι κοντά του στον παράδεισο.
Ο Χριστός τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ μετά το Μυστικό Δείπνο, υψώνει τα μάτια του στον ουρανό και λέει: «Πάτερ, δέξου τη θυσία μου. Εγώ Σε δόξασα πάνω στη γη και ολοκλήρωσα τελείως το έργο που μου έδωσες να επιτελέσω. Και τώρα που θα φύγω από τον κόσμο αυτό, δόξασέ με και ως άνθρωπο εσύ, Πάτερ, με την δόξα την οποία είχα κοντά σου πριν να δημιουργηθεί ο κόσμος». Μέσα σε αυτή την αρχιερατική προσευχή ακούμε τον Κύριο να μιλάει για τη δόξα του. Σε ποια όμως δόξα αναφέρεται; Ο Κύριος αναφέρεται στη δόξα της σταυρικής του θυσίας που θα ακολουθήσει. Πάνω στο σταυρό δείχνει την τέλεια αγάπη του για τα πλάσματά του.
Στη συνέχεια προσεύχεται για τους μαθητές του και για όλους του πιστούς, ώστε να έχουν μεταξύ τους ενότητα Αυτή είναι η μεγαλύτερη επιθυμία του Κυρίου, να μείνουμε όλοι οι πιστοί ενωμένοι μαζί του και μεταξύ μας, μέσα στην αγία του Εκκλησία. Αυτό αναφέρεται και στη Θεία Λειτουργία: «Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν». Η δική μας σωτηρία περνάει μέσα από τους συνανθρώπους μας, είτε είναι φίλοι μας είτε είναι εχθροί μας. Αν χαθεί η ενότητα των πιστών, χάνουμε και τη χάρη του Θεού και δεν μπορούμε να φθάσουμε στη θέωση που είναι ο προορισμός μας.
Όπως λέει ο Ιωάννης στην επιστολή του (Α΄ Ιωάννη- Δ΄- 8 ): «Ο Θεός αγάπη εστί». Ο Θεός μας δημιουργεί από αγάπη και θυσιάζεται από αγάπη για εμάς. Αγαπάει τον καθένα μας ξεχωριστά χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς να μας να ζητάει το οτιδήποτε. Βρίσκεται κοντά μας, σε όλες τις δυσάρεστες ή ευχάριστες στιγμές της ζωής μας, ακόμα και σε στιγμές που δεν τις καταλαβαίνουμε και τις θεωρούμε δεδομένες. Η χαρά ως δωρεά του Αγίου Πνεύματος συνδέεται με την αγάπη. Η πηγή της χαράς είναι η ενότητα όλων μας κατά το πρότυπο του τριαδικού Θεού. Όπως με την αγάπη, έτσι και με την χαρά, βγαίνει ο άνθρωπος από την ατομικότητά του και ταυτόχρονα αισθάνεται χαρούμενος. Επιθυμία του Χριστού είναι να βρίσκονται οι μαθητές του, και κατ’ επέκταση όλοι μας, στον τόπο που βρίσκεται εκείνος, δηλαδή στη βασιλεία των ουρανών. Πως επιτυγχάνεται η ένωση μαζί του; Μέσω της εκκλησίας η οποία συνεχίζει το έργο του Χριστού δια των μυστηρίων.
Ωστόσο πάντοτε θα υπάρχει ο υιός της απώλειας που δεν είναι μόνο ο Ιούδας, αλλά ο άνθρωπος όλων των εποχών που αντιτίθεται στο θέλημα του Θεού, και ενεργεί ως θεός του εαυτού του. Δυστυχώς για εμάς αναζητούμε την εξουσία, την αναγνώριση και τα υλικά αγαθά τα οποία είναι ψεύτικα και φευγαλέα. Προοδεύουμε πνευματικά όταν θυσιαζόμαστε για τον συνάνθρωπο μας, όταν υπομένουμε πειρασμούς, περιφρονήσεις, συκοφαντίες, και αδικίες, όταν ξέρουμε να συγχωρούμε και να ευεργετούμε, όταν σταυρώνουμε καθημερινά τον εαυτό μας και τα πάθη του. Στα απλά πράγματα βρίσκεται η αγάπη και η χαρά. Ας εμπιστευθούμε τη ζωή μας στο Θεό, και ας αφήσουμε τις ανησυχίες και τα άγχη της ζωής μας σε Εκείνον και τότε η ζωή μας θα έχει πραγματικό νόημα.
Κείμενα Δήμητρας Κούσουλα
για το blog του Ιερού Ναού «Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου