Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΝΗΣΤΕΙΩΝ- ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

 

Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο Β' 1-12

Νοελληνική Απόδοση

Τόν καιρό ἐκεῖνο, μπῆκε ὁ Ἰησοῦς στήν Καπερναούμ καί διαδόθηκε ὅτι
βρίσκεται σέ κάποιο σπίτι. Ἀμέσως συγκεντρώθηκαν πολλοί, ὥστε δέν
ὑπῆρχε χῶρος οὔτε κι ἔξω ἀπό τήν πόρτα· καί τούς κήρυττε τό μήνυμά
του.

Ἔρχονται τότε μερικοί πρός αὐτόν, φέρνοντας ἕναν παράλυτο, πού
τόν βάσταζαν τέσσερα ἄτομα. Κι ἐπειδή δέν μποροῦσαν νά τόν φέρουν
κοντά στόν Ἰησοῦ ἐξαιτίας τοῦ πλήθους, ἔβγαλαν τή στέγη πάνω ἀπό ’κεῖ
πού ἦταν ὁ Ἰησοῦς, ἔκαναν ἕνα ἄνοιγμα καί κατέβασαν τό κρεβάτι, πάνω
στό ὁποῖο ἦταν ξαπλωμένος ὁ παράλυτος. Ὅταν εἶδε ὁ Ἰησοῦς τήν πίστη
τους, εἶπε στόν παράλυτο: «Παιδί μου, σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες».

Κάθονταν ὅμως ἐκεῖ μερικοί γραμματεῖς καί συλλογίζονταν μέσα τους:
«Μά πῶς μιλάει αὐτός ἔτσι, προσβάλλοντας τό Θεό; Ποιός μπορεῖ νά
συγχωρεῖ ἁμαρτίες; Μόνον ἕνας, ὁ Θεός». Ἀμέσως κατάλαβε ὁ Ἰησοῦς ὅτι
αὐτά σκέφτονται καί τούς λέει: «Γιατί κάνετε αὐτές τίς σκέψεις στό μυαλό
σας; Τί εἶναι εὐκολότερο νά πῶ στόν παράλυτο: “σοῦ συγχωροῦνται οἱ
ἁμαρτίες” ἤ νά τοῦ πῶ, “σήκω, πάρε τό κρεβάτι σου καί περπάτα”;

Γιά να μάθετε λοιπόν ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἔχει τήν ἐξουσία νά συγχωρεῖ πάνω στή γῆ ἁμαρτίες» –λέει στόν παράλυτο: «Σ’ ἐσένα τό λέω, σήκω, πάρε τό κρεβάτι σου καί πήγαινε στό σπίτι σου». Ἐκεῖνος σηκώθηκε
ἀμέσως, πῆρε τό κρεβάτι του καί μπροστά σ’ ὅλους βγῆκε ἔξω, ἔτσι πού
ὅλοι θαύμαζαν καί δόξαζαν τό Θεό: «Τέτοια πράγματα», ἔλεγαν, «ποτέ
μέχρι τώρα δέν ἔχουμε δεῖ!»

Σχόλια

Η πίστη κάνει θαύματα

Βρισκόμαστε στη Β΄ Κυριακή των Νηστειών και όπως ξέρουμε ο σκοπός της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι η μετάνοια.  Μετάνοια σημαίνει λύπη και πένθος για τα αμαρτήματα μας. Επομένως,  η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής γίνεται για τα αμαρτήματα μας ενώ την Μεγάλη Εβδομάδα νηστεύουμε για τα πάθη του Χριστού.

 

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή  μιλάει για έναν παράλυτο, τον οποίο φέρνουν μπροστά στο Χριστό που του λέει:  «Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου».  Άρα οι αμαρτίες  αυτού του ανθρώπου είναι η αιτία για την παράλυση του, γιατί υπάρχει σύνδεσμος ψυχής και σώματος.  Λέμε στην παράκληση, «Από των πολλών μου αμαρτιών ασθενεί το σώμα, ασθενεί μου και η ψυχή...». Κανένας δεν κατάφερε να νικήσει την αμαρτία, η οποία είναι αιτία της ασθένειας.

 

 Όμως σήμερα, ακούμε στο ευαγγέλιο την παρήγορη φωνή του Χριστού στον παράλυτο να  λέει: « Παιδί μου συγχωρούνται οι αμαρτίες σου». Μόνο ο Χριστός μπορεί να μας σώσει.  Με ποιο τρόπο; Δια της σταυρικής του θυσίας.  Αυτό ακούμε και στη θεία λειτουργία όταν πηγαίνουμε να κοινωνήσουμε από τον ιερέα: «Εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί εἰς ζωήν αἰώνιον».  

 

Στον παραλυτικό του ευαγγελίου, οι άνθρωποι που τον σηκώνουν έχουν μεγάλη αγάπη και πίστη στην καρδιά τους. Ανοίγουν τη στέγη και τον κατεβάζουν, γιατί θέλουν να τον φέρουν κοντά στο Χριστό για να θεραπευθεί. Η πίστη των ανθρώπων αυτών γίνεται αφορμή, ώστε ο Κύριος να συγχωρέσει τις αμαρτίες του παραλυτικού.

 

 Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς που γιορτάζει την Β’ Κυριακή των Νηστειών, έχει μία ωραία ομιλία για το σημερινό ευαγγέλιο. Μιλάει για τέσσερις παράγοντες αναγκαίους για τη σωτηρία μας. 1) πίστη ότι είμαστε αμαρτωλοί και ότι έχουμε ανάγκη θεραπείας, 2)  εξομολόγηση σε πνευματικό 3) απόφαση διορθώσεως και 4) προσευχή λήψης χάρης Θεού. Αυτοί οι 4 παράγοντες συμβολίζουν τα 4 σχοινιά που κρατούν το κρεβάτι του παραλυτικού.

 

Η στέγη που καταστρέφεται στο ευαγγέλιο, συμβολίζει τον νου μας που είναι φορτωμένος με πάθη. Όταν καθαριστεί ο νους και ταπεινωθούμε πέφτοντας στα πόδια του Χριστού,  τότε συγχωρούνται τα αμαρτήματα μας. Αυτή τη φωνή του Χριστού, την ακούμε στην εξομολόγηση από τον ιερέα  με την ευχή που μας διαβάζει: «Τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Ο Χριστός είναι το παν για εμάς, ούτε το χρήμα, ούτε η επιστήμη, ούτε η κοσμική δόξα μπορούν να τον αντικαταστήσουν.

 

 

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

 

Επίσης, την Β’ Κυριακή των νηστειών γιορτάζουμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά,  Αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης (1296-1360 μ.Χ.)  Ο Άγιος Γρηγόριος ζεί σε μία πολύ δύσκολη εποχή. Παρόλο που μεγαλώνει μέσα στα ανάκτορα και  ανατρέφεται στην βασιλική αυλή της Κωνσταντινούπολης, δεν παραμένει σε αυτά και ασπάζεται τον μοναχικό βίο. Ζεί στο Άγιο Όρος και εν συνεχεία χειροτονείται επίσκοπος Θεσσαλονίκης.

 

Τότε εμφανίζεται μία αίρεση που υποστηρίζει ότι η θέωση του ανθρώπου είναι μία φιλοσοφική πρόοδος, χωρίς τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και τις ενέργειές του. Ο άγιος έλεγε πως αν δεν υπάρχει η χάρις του Αγίου Πνεύματος, ο άνθρωπος από μόνος του δεν σώζεται. Πολλοί θεωρούν την εκκλησία έναν χώρο ιδεολογικό και ζητούν να εκσυγχρονιστεί, πιστεύοντας ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι τα καλά έργα. Δεν βλέπουν όμως το πιο σημαντικό που είναι η θέωση.  Η εκκλησία μέσω των μυστηρίων είναι θεραπευτήριο.

 

«Φωτισόν μου το σκότος»

 

Δεν θα σταθούμε στη ζωή και τη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, αλλά στη γνωστή προσευχή που αδιάκοπα έλεγε: «Κύριε φωτισόν μου το σκότος.» ‘Οταν έλεγε σκότος, εννοούσε το σκότος της αμαρτίας καί των παθών. Το ίδιο συμβαίνει  και σε ένα κλειστό δωμάτιο. Λόγω του σκότους δεν βλέπει κανείς το τι υπάρχει γύρω του, ενώ όταν αρχίσει να μπαίνει  φως, ολόκληρο το δωμάτιο φωτίζεται.  Αυτό συμβαίνει και στην καρδιά μας. Ας ευχηθούμε να γίνει ο Θεός, λαμπάδα που θα φωτίσει το νου και τη ζωή μας ώστε να πορευόμαστε στο δρόμο που οδηγεί στην αιώνια βασιλεία Του.

 

Κείμενα της Δήμητρας Κούσουλα

για το blog του Ιερού Ναού Παναγίας Ρόδον το Αμάραντο Πειραιώς